Jezus,Syn Boży,potomek z rodu Dawida według ciała

Przez cały okres historii ludzkości,Pan Bóg zapowiadał,że kiedyś narodzi się taki człowiek,który odnowi rodzaj ludzki,odmieni los ludzkości,wyzwoli ludzi z grzechu,który odziedziczyła od po swoich pierwszych rodzicach.

Jednym z pierwszych proroctw zapowiadających przyjście takiego człowieka,jest proroctwo wypowiedziane na długo przed narodzeniem się Dawida.Są to słowa,skierowane przez zalozyciela narodu izraelskiego-Jakuba,podczas udzielania swoim dwunastu synom błogosławieństwa.W proroctwie,dla jednego ze swoich synów,dla Judy powiedział,że w tej linii rodowej,w linii Judy narodzi się kiedyś w przyszłości,człowiek,który będzie królem.Człowiek ten nazwany jest lwem z Judy.Będzie mu towarzyszyć berło a więc insygnia króla i laska  pasterska,będzie więc pasterzem.

„Nie zostanie odjęte berło od Judy ani laska pasterska spośród kolan jego,aż przyjdzie ten,do którego ono należy i zdobędzie posłuch u narodów”Rodz.49:9

Jakub zapowiada Judzie,że od jego rodu nie oddali się berło,a więc ród ten będzie rodem królewskim,z którego w końcu przyjdzie król,do którego  władza królewska należy.

W okresie późniejszym,kiedy Bóg powołał juz Izrael jako swój naród,przepowiednię taką wyrzekł Bóg przez  Baalama.Otrzymał on od Boga widzenie,w którym zobaczył z daleka,człowieka z rodu Jakuba,który także miał jako znak,berło.Widzenie to dotyczyło tej samej osoby,przyszłego króla,mającego wyjść z tej linii rodowej.

Wyrocznia Baalama,syna Beora,wyrocznia męża,ktory wzrok ma przenikliwy;wyrocznia,tego,który słyszy słowa Boże,który ogląda widzenie Wszechmocnego,a w wiedzy najwyższego ma udział,który pada,a oczy mu się otwierają.Widzę go,lecz jeszcze nie teraz,dostrzegam go,ale nie z bliska:wschodzi Gwiazda z Jakuba,a z Izraela podnosi się berło.Ono to zmiażdży skronie moabu a także czaszki wszystkich synów seta”Liczb 24:15-18.

Także podczas zawierania przymierza na Horebie,zapowiedział Bóg Izraelitom,że wzbudzi im  proroka spośród ich braci,takiego jak Mojżesz.Będzie to prorok,który będzie mówił słowa samego Boga,a jeśli ktoś nie będzie chciał go słuchać,będzie zgładzony.

Dalej w miarę jak biegła historia ludu Bożego Izraela,Bóg stopniowo odsłaniał coraz więcej szczegółów dotyczących tego,kim miał być ten potomek i czego miał dokonać.

Po okresie sędziów,którzy sprawowali sąd nad Izraelem,zażądali oni aby władzę nad nimi sprawował król.Pierwszym królem był Saul,jednak nie spełnił on swojej roli i został przez Boga odrzucony.Po nim na króla nad Izraelem powołał Bóg Dawida.Jemu to właśnie dał Bóg obietnicę,że jego potomek,który wyjdzie z jego łona.Bóg odsłonił mu kolejne fakty,dotyczące tego potomka.Potwierdził,ze będzie on królem,że zbuduje Bogu dom, a królestwo jego będzie wieczne.Choć na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło,ze tym potomkiem mógłby być syn Dawida,Salomon,jednak nie chodziło tu o niego,gdyż Bóg zapowiedział Dawidowi,że wzbudzi(powoła do istnienia)tego potomka,gdy Dawid już spocznie u boku swych przodków,czyli po prostu umrze.Znaczyło to więc,że ten potomek wzbudzony zostanie w linii królewskiej Dawida w dalekiej przyszłości.

„A gdy dopełnią się dni twoje i zaśniesz ze swoimi ojcami,Ja wzbudzę ci potomka po tobie,który wyjdzie z twego łona i utrwalę twoje królestwo.On zbuduje dom mojemu imieniu i utwierdzę tron królestwa jego na wieki”2 Sam7:12-13

Tutaj po raz pierwszy, Bóg odsłania dalszą wiedzę na temat tego potomka i oznajmia Dawidowi,że potomek ten będzie dla Boga Synem a On będzie dla Niego Ojcem.

to jest bardzo ważny moment,kiedy pierwszy raz w swoim słowie zapowiada Bóg,że ten potomek będzie synem Boga,a Bóg będzie dla Niego Ojcem.

Szczególną uwagę zwrócic należy,że Pan Bóg nie mówi o tym potomku,że jest on już w tym czasie jego synem, a Bóg w tym czasie jest dla niego Ojcem.Wszystko to wypowiedziane jest w czasie przyszłym.

Przyjdzie taki czas,że w rodzie(domu) Dawida narodzi się człowiek,który dla Boga będzie Synem,a Bóg dla niego będzie Ojcem.Gdyby ta osoba istniała już w tym czasie i  była Synem Boga,Bóg nie wypowiedział by tego w czasie przyszłym.

Pan Bóg nie wyjawia imienia syna,zapewnia tylko Dawida,że  królestwo jego będzie wieczne.

„Ja będę mu Ojcem,a on będzie mi synem,a jeżeli zawini będę go karcił rózgą ludzi i ciosami synów ludzkich.”1 Sam.7:14

Zapisano to także w księdze pierwszej kronik.

„Kiedy wypełnią się twoje dni i będziesz musiał odejść do swoich przodków,wzbudzę twojego potomka po tobie,którym będzie jeden z twoich synów i utwierdzę jego królowanie.On zbuduje mi dom a ja utwierdzę tron jego na wieki.Ja będę mu ojcem a on będzie mi synem.Łaskawości mojej nie cofnę od niego,jak cofnąłem od tego,który był przed tobą.Osadzę go w moim domu i w moim królestwie na zawsze,a tron jego będzie utwierdzony na wieki”! Krn.17:11-14

Bóg dalej,przez wszystkich swoich proroków zapowiada  Izraelowi,że przyjdzie,narodzi się w odpowiednim czasie potomek w domu Dawida,który wypełni Boże zamierzenie wyzwolenia ludzi z niewoli grzechu.W księdze Izajasza znajduje się wiele takich proroctw.

Kolejnym szczegółem,po którym można będzie w przyszłości rozpoznać tego potomka,jest zapowiedź,że pocznie się on i narodzi z dziewicy.Będzie to znakiem  dla Izraelitów.Żydzi znali  dokładnie Pisma starego testamentu i wiedzieli,że ma przyjść Mesjasz.Oczekiwali na niego.Poczęcie i narodzenie z dziewicy,miało być jednym ze znaków.

Dlatego Pan sam da wam znak,oto panna pocznie i porodzi syna i nazwie go imieniem Emmanuel.”Iz.7:14

Bóg zapowiedział,ze narodzi się dziecko,Syn,który będzie panował na tronie Dawida na wieki.

„Albowiem dziecię się nam narodziło,Syn został nam dany,na Jego barkach spoczęła władza.Nazwano Go imieniem:Przedziwny doradca,Bóg Mocny,odwieczny ojciec,Książę Pokoju.Wielkie będzie jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida i nad jego królestwem,które On umocni i utwierdzi prawem i sprawiedliwością,odtąd i na wieki.zazdrosna miłość Pana zastępów tego dokona”Iz.9:5-6

To Bóg dokona tego ,gdyż to Bóg jest zbawcą wszystkich ludzi,On w swojej miłości i mądrości powziął tajemniczy plan,zbawienia ludzi przez swego syna.On  w przyszłości powoła do życia,czyli wzbudzi swego syna w domu Dawida,co wcześniej zapowiadał Dawidowi.

„I wydobyć na światło,czym jest wykonanie tajemniczego planu,ukrytego przed wiekami w Bogu Stwórcy wszechrzeczy.” Ef.3:9

Izajasz zapowiadał,że w odpowiednim czasie, Bóg powoła odpowiedniego człowieka,którego wybierze z potomstwa Dawida,z tej linii rodowej,inaczej mówiąc w domu Dawida.

Tego człowieka Bóg namaści swoim świetym Duchem,dzięki któremu wybrany przez Boga Sługa przyniesie nawrócenie izraelowi oraz będzie światłością dla pogan,czyli dla ludzi ze wszystkich narodów.

Tego sługę Bóg sam wybrał i powołał.

Oto mój sługa,którego podtrzymuję.Wybrany mój w którym mam upodobanie.Sprawiłem,że Duch mój na Nim spoczął On przyniesie narodóm prawo”Iz.42:1

Tego wybranego człowieka z rodu Dawida, Pan Bóg osobiście ukształtował w łonie matki i od łona matki Go powołał.Ten wybrany nie mógł istnieć wcześniej przed swoim narodzeniem,gdzieś w wieczności,gdyż Bóg mówi,że powołał Go do tego dzieła, od łona jego matki.Czyli od poczęcia.

„Wyspy,posłuchajcie mnie!Ludy najdalsze uważajcie!Powołał mnie Pan już z łona mej matki,od jej wnętrzności wspomniał moje imię”Izaj.49:1

Bóg powołał swego sługę od momentu poczęcia w łonie matki,a potem po jego narodzeniu kształtował Go,czyli przygotowywał przez Swego Świetęgo Ducha,który na Nim spoczął,na swego Sługę,aby mógł On wypełnić wolę Ojca.

„A teraz przemówił Pan(JAHWE),który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę,bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela..A mówił:to za mało,że jesteś mi Sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela!Ustanowię Cię światłością dla pogan,aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi.”Iz.49:5-

Bóg zapowiedział,że będzie wspomagał swojego wybranego i pomimo cierpień i haniebnej śmierci,powiedzie mu się,wypełni całkowicie wolę ojca i zostanie za to bardzo wywyższony.

Gdy nadszedł odpowiedni czas, powołał Bóg takiego człowieka,którym jest Jezus z Nazaretu.Tak jak zapowiadał już przez Mojżesza,wzbudził Go z rodu,domu Dawida.Wzbudził Go,czyli powołał do życia tak jak zapowiadał przez proroka Izajasza.Kiedy jeszcze Jezus był w łonie matki,już Zachariasz błogosławił Boga za to,że wzbudził  im zbawiciela z rodu Dawida.

„Błogosławiony Pan,Bóg Izraela,że nawiedził lud swój i dokonał jego odkupienia, i wzbudził nam mocarnego zbawiciela w domu Dawida ,sługi swego”Łk.1:68-69 BW

A więc widzimy,że kiedy Jezus był jeszcze w łonie matki,Zachariasz napełniony Duchem Świętym stwierdził,że Zbawiciel już jest wzbudzony.Wzbudzenie to nąstąpiło z chwilą poczęcia  Jezusa z Ducha Świętego w łonie Marii.

Wzbudzić,to znaczy powołać do istnienia.Mamy jeszcze w wielu innych miejscach użyte słowo” wzbudzić”i zawsze w odniesieniu do osoby ludzkiej,znaczy to powołać do życia,dać początek,komuś,kogo przedtem nigdy nie było.

„Nauczycielu,Mojżesz tak nam napisał:Jeśli umrze czyjś brat i pozostawi żonę,a nie zostawi dziecka,niech jego brat weźmie ją za żonę i WZBUDZI potomstwo bratu swemu”Mat.12:19

I błogosławił Heli Elkanie  i jego żonie,mówiąc:Niechaj ci Pan WZBUDZI potomstwo z tej żony w zamian za tego,którego odstąpiła Panu.Potem poszli do swojej miejscowości.I wejrzał Pan na Annę i  poczęła i porodziła trzech synów i dwie córki”1Sam.2:20-21.

I odrzekł im Pan:<<Dobrze powiedzieli.WZBUDZĘ im proroka,spośród ich braci,takiego jak ty i włożę w jego usta moje słowa,będzie im mówił wszystko,co rozkażę” Pwt.18:18

Widzimy więc,że wzbudzenie kogoś ,to powołanie do życia,zaistnienie,poczęcie kogoś.To moment w którym człowiek zaczyna istnieć.Tak został wzbudzony  do istnienia Zbawiciel,w łonie swojej matki.Łk.1:69

Pan Bóg zapowiedział,ze wzbudzi Izraelowi Zbawiciela w domu Dawida i powoła Go od łona jego matki.Widzimy więc,że to spełniło się,w momencie poczęcia Jezusa w łonie Marii.

Dlaczego Pisma nazywa Jezusa Synem Bożym,potomkiem Dawida według ciała?

Jezus począł się w łonie matki,w rodzie Dawida.Od niej otrzymał ludzkie ciało,takie samo jak nasze ciała.Był więc według ciała potomkiem Dawida i Abrahama.Ciało Jego niczym nie rózniło się od ciał pozostałych ludzi.Jednak różnił się od nas pochodzeniem według Ducha.Wszyscy ludzie,potomkowie Adama,są zrodzeni według ciała.Co to znaczy?

Zrodzeni z ciała to grzeszni potomkowie Adama,którzy narodzili się z żądzy ciała,z woli męża(J.1:13).Inaczej mówiąc z nasienia ziemskiego ojca i matki.To co się narodziło z ciała,ciałem jest,tak powiedział Jezus do Nikodema.

„To, co się z ciała narodziło,ciałem jest..”Jana 3:6

Jednak pomimo,że Jezus począł się w łonie ziemskiej matki,która obdarzyła Go ludzkim ciałem,gdyż rozwijał się w jej wnętrzu,jak każde inne dziecko,nie wziął On swego życia z ciała,gdyż jego poczęcie czyli zaistnienie,nie odbyło się z woli męża Marii.Jego życie wzięło początek od Boga.To Bóg przez Swego Świętego Ducha, dokonał poczęcia w łonie Marii i począł się On z Ducha Świętego.Jezus dostał życie bezpośrednio od Boga,dlatego jest Jego Synem według Ducha.A według ciała,które dostał od matki,jest potomkiem Dawida,co oznajmiają nam rodowody Jezusa.

„Gdy powziął tę myśl,oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł:<<Józefie,synu Dawida,nie bój się wziąć do siebie Maryi,twej małżonki:albowiem Z Ducha Świętego jest to,co się W niej poczęło” Mat.1:20

Słowo Boże mówi nam,że Jezus począł się,otrzymał życie z mocy Ducha Świętego czyli od Boga,a życie to zostało umieszczone W łonie Marii i tam otrzymał Jezus ciało. 

Pochodzenie według Ducha,to nie jest, jak niektórzy uważaja ,przyjście Jezusa z nieba, od Boga i wcielenie się,czy w jakiś inny sposób przeniesienie tego życia,które już w wieczności istniało do łona ziemskiej matki.

Pochodzenie według Ducha, to znaczy,otrzymanie życia z mocy Bożego Świętego Ducha.Pochodzenie według Ducha,oznacza na skutek mocy mocy Bożej,na skutek Bożej obietnicy,as skutek Bożego słowa,które jest niezawodne i trwa na wieki.

Dobrym przykładem róznicy pomiędzy narodzeniem z ciała i z ducha,jest werset z listu do Galatów,4:29,gdzie tłumaczy Paweł,że syn Abrahama,Izmael,był narodzony według ciała,czyli z woli Abrahama,natomiast Izaak,był narodzony według Ducha,czyli według Bożej obietnicy.Narodzony był z mocy Bożej,gdyż Bóg dał obietnicę abrahamowi,że będzie on miał syna zrodzonego przez siebie.Z ludzkiego punktu widzenia,było to niemożliwe,gdyz Abraham i Sara mieli już blisko sto lat.Lecz dla  Boga nie ma nic niemożliwego.On ma moc uczynić wszystko i On też tego dokonał.Izaak począł się z obietnicy Bożej i dlatego nazwany jest urodzonym według Ducha.A przecież Izaak nie istniał nigdzie wcześniej zanim począł się w łonie Sary.Nazwany jest jednak urodzonym według Ducha.

„Ale jak wówczas ten,który się urodził tylko według ciała,prześladował tego,który się urodził według ducha,tak dzieje się i teraz.”Gal.4:29

Pan Jezus także począł się bez udziału ludzkiego Ojca,począł się i narodził z woli Swego Ojca-Boga,dlatego tez nazwany jest Synem Bożym i jest według ciała potomkiem Dawida.

„Jest to ewangelia o Jego Synu-pochodzącym według ciała z rodu Dawida” Rz.1:3

„Pamiętaj na Jezusa Chrystusa,potomka Dawida!On to według mojej ewangelii powstał z martwych” 2 Tym.2:

To jest bardzo ważna prawda.gdyż nawet Jezus zmartwychwstały,który przebywając już w niebie,dal przez anioła objawienie Janowi.w którym oznajmiono mu,że zwycięstwo nad grzechem i szatanem odniósł Baranek z pokolenia Judy,odrośl Dawida.

„I mówi do mnie jeden ze starców:<<Przestań płakać:Oto zwyciężył Lew z pokolenia JUDY,ODROŚL DAWIDA”Obj.4:5

Natomiast w ostatnich słowach,skierowanych w Objawieniu do ludzkości,sam Jezus Chrystus,przypomina tę prawdę abyśmy wiedzieli i pamiętali,ze jest z rodu Dawida.

„Ja Jezus,wysłałem anioła mego,by poświadczył to w zborach.Jam jest korzeń i RÓD DAWIDOWY,gwiazda jasna,poranna” Obj.22:16

Zobaczmy,jak ważna musi być to informacja dla nas,skoro Jezus nakazuje aniołowi aby tę prawdę,że jest On z rodu Dawida poświadczył we wszystkich zborach.

Pamiętajmy więc,zgodnie z nakazem skierowanym do Tymoteusza i do nas wszystkich,na Jezusa Chrystusa,potomka Dawida.

 

 

 

Wiara w moc Boga,który wskrzesił Jezusa

Po śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa, począwszy od dnia Pięćdziesiątnicy, czyli wylania Ducha Świętego na wierzących,uczniowie skupiali się na głoszeniu Ewangelii.

Opis tego znajduje się w Księdze Dziejów Apostolskich.Największą wagę przywiązywali oni, do głoszenia  prawdy o zmartwychwstaniu Jezusa,starając się zawsze podkreślać,że to Bóg wskrzesił z martwych swego Syna.

Najbliżsi uczniowie Jezusa,powołali na miejsce  Judasza,następcę,który miał razem z nimi stać się świadkiem zmartwychwstania Jezusa.

„Trzeba więc,aby jeden z tych,którzy towarzyszyli nam przez cały czas,kiedy Pan Jezus przebywał z nami,począwszy od chrztu Janowego aż do dnia,w którym  został wzięty od nas do nieba, stał się razem z nami świadkiem Jego zmartwychwstania”Dz.1:21-22

Nie jest prawdą,jak to dzisiaj często słyszymy wśród różnych wyznań,że Jezus zmartwychwstał sam,o własnych siłach.

Uczniowie zawsze podkreślają,że Tym,który wskrzesił Jezusa z martwych jest Bóg.

W pierwszym swoim przemówieniu do Żydów w dniu Pięćdziesiątnicy,apostoł Piotr tę prawdę przekazuje słuchającym go.

„Tego męża,który z woli ,postanowienia i przewidzenia Bożego został wydany,przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście.Lecz BÓG WSKRZESIŁ GO,zerwawszy więzy śmierci,gdyż niemożliwe było,aby ona panowała nad Nim,bo Dawid mówi o Nim”Dz.Ap.2:23-24

Powtarza tę prawdę zaraz potem w 2:32

„Tego własnie Jezusa WSKRZESIŁ BÓG,a my wszyscy jesteśmy tego świadkami” Dz.2:32

Niedługo potem, w drugim wystąpieniu,wypowiada Piotr te same słowa.

„Zabiliście dawcę zycia,ale BÓG WSKRZESIŁ GO Z MARTWYCH,czego my jesteśmy świadkami” Dz.3:15

Podczas swego przemówienia przed arcykapłanami,uczonymi i starszymi ludu,Piotr także wyjaśnia i przekazuje im tę prawdę,że to Bóg wskrzesił Jezusa Chrystusa Nazarejczyka.

„To nich będzie wiadomo wam wszystkim i całemu ludowi Izraela,że w imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka-którego wy ukrzyzowaliście,a którego BÓG WSKRZESIŁ Z MARTWYCH-że przez  Niego ten człowiek stanął przed wami zdrowy”Dz.4:10

Tę samą prawdę przekazuje Piotr w czasie swego przemówienia do  pogan,dowodząc,że Tego Jezusa,Jezusa z Nazaretu,którego zabili w Jerozolimie,Bóg wskrzesił z martwych.

BÓG WSKRZESIŁ Go trzeciego dnia i pozwolił Mu się ukazać się”Dz.10:40

Również apostoł Paweł,przemawiając do Żydów w Antiochii, przeprowadza ten sam dowód,wskazując,że to Bóg wskrzesił z martwych Jezusa.

„A gdy wykonali wszystko,co było o Nim napisane,zdjęli Go z krzyża i złożyli w grobie.Ale BÓG WSKRZESIŁ GO z martwych”Dz.1:29-30.

 

Dlaczego to jest takie ważne i dlaczego wiara we wskrzeszenie Jezusa jest tak ważna?

W czasie,gdy Jezus chodził i nauczał wśród Żydów,Bóg wielkimi cudami,potwierdzał to,że jest On posłanym przez Niego,Mesjaszem,zbawicielem.Potwierdzał to,aby udokumentować,uczynić Jezusa,jak najbardziej wiarygodnym,po to aby Żydzi w Niego uwierzyli,aby uwierzyli w to,że jest On posłanym przez Boga Ojca Mesjaszem.Mówi o tym w pierwszym swoim przemówieniu Piotr do Żydów.Przypomina im,że Bóg to posłannictwo potwierdzał przez te niezwykłe dzieła,jednak oni i tak przybili Jezusa do krzyża.Pomimo tego, Bóg posłannictwo Swego Syna,Mesjasza potwierdził ostatnim,największym dowodem,którym jest wskrzeszenie Go z martwych.Bóg ostatecznie potwierdził,że Jezus Mesjasz Nazarejczyk,jest Jego Synem.Mówi o tym Piotr do Żydów

„Mężowie izraelscy,słuchajcie tego co mówię:Jezusa Nazarejczyka,Męża,którego POSŁANNICTWO BÓG potwierdził wam niezwykłymi czynami,cudami i znakami,jakich BÓG przez Niego dokonał wśród was,o czym sami wiecie”Dz2:2

Zauważmy,że te wszystkie cuda,o których mowa,czynił sam Bóg.Czynił je przez Jezusa,tak samo jak Bóg będzie  nadal czynić takie cuda rękami uczniów,także przez posrednictwo Jezusa,czyli przez Jego imię.

„gdy Ty wyciągac będziesz swą ręką,aby uzdrawiać i dokonywać znaków i cudów przez imię Świętego Sługi twego,Jezusa”Dz.4:30

O tym samym,mówi Piotr w swoim wystąpieniu do nawróconych z pogan,prowadząc ten sam tok myślowy.

Stwierdza,że Bóg jest tym,który najpierw namaścił Jezusa z Nazaretu swoim Duchem Świetym oraz mocą,dlatego czynił On niezwykłe cuda,gdyż Bóg był z Nim,czyli wskazuje na uwierzytelnienie Jezusa jeszcze w czasie gdy chodził On wśród Żydów.

Wiecie,co działo się po całej Judei,począwszy od Galilei,po chrzcie,który głosił Jan.Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu,którego Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą…”Dz.10:37-38

Dalej jednak,mówi o tym,że pomimo iż Jezusa zabili,to Bóg potwierdził jego posłannictwo  i synostwo przez największy czyn,mianowicie,wskrzeszenie Go z martwych.

Ostateczne potwierdzenie synostwa Jezusa ukazał przez to,że wskrzesił Go z martwych.

Uwierzytelnił Swego Syna,potwierdził,że ten właśnie Jezus z Nazaretu, jest Mesjaszem,Synem Bożym i Panem.

„Dlatego,że wyznaczył dzień,w którym sprawiedliwie będzie sądzić świat,przez człowieka,którego na to przeznaczył,po uwierzytelnieniu Go wobec wszystkich przez wskrzeszenie Go z martwych”Dz17:31

Bardzo ważne jest także to,o czym mówią słowa wypowiedziane bezpośrednio po słowach o wskrzeszeniu Jezusa z martwych.Mówią one o tym,co było następstwem tego faktu.

Pierwszym skutkiem wskrzeszenia  było wyniesienie Jezusa  na prawicę Ojca i zesłanie ducha Świętego.To po swym zmartwychwstaniu Jezus wstąpił do nieba,gdzie zasiadł jako Zbawiciel i Wódz.

„Wyniesiony na prawicę Boga,otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i zesłał Go.”Dz2:33

Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa,którego zawiesiliście na drzewie.Bóg wywyższył Go na swoją prawicę jako Władcę i zbawiciela,aby dac izraelowi nawrócenie  i odpuszczenie grzechów”Dz.5:30-31

Mamy tu powiedziane o następnym skutku wskrzeszenia Jezusa.Przez wiarę we wskrzeszenie mamy odpuszczenie grzechów.

W imię zmartwychwstałego Jezusa,każdy kto wierzy dostępuje odpuszczenia grzechów.Wskrzeszony przez Boga Syn,jest też ustanowiony sędzią żywych i umarłych.

On nam rozkazał  ogłosić ludowi,i dać świadectwo,że Bóg ustanowił Go sędzią żywych i umarłych.Wszyscy prorocy świadczą o tym,że każdy kto w Niego wierzy,przez jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów”Dz.10:42_43

Wiara w Boga,który swoja mocą wskrzesił z martwych swego Syna Jezusa Chrystusa,jest sednem wiary dla chrześcijan.Dlatego tę apostoł Paweł powiedział z Liści do Rzymian a także  w 1 do koryntian,że tak naprawdę to jest sens Ewangelii.Szczególnie  dobitne sa słowa zapisane w Rzymian 10:9,które mówią,że od wiary  w to,ze Bóg wskrzesił Jezusa z martwych, zależy nasze zbawienie.

„Jeżeli ustami swoimi wyznasz,że Jezus jest Panem i w sercu swoim UWIERZYSZ,że BÓG GO WSKRZESIŁ z martwych -osiągniesz zbawienie.

On po swym zmartwychwstaniu,został proklamowany przez Boga, Panem wszystkich,Sędzią żywych i umarłych,Zbawicielem wszystkich,którzy wierzą,On po wskrzeszeniu Go z martwych zasiadł po prawicy Ojca w niebie,gdzie zostali mu poddani aniołowie i władze i moce.

On jest po prawicy Bożej,gdyż poszedł do nieba,gdzie poddani mu zostali Aniołowie i Władze i Moce” 1Ptr.3:22

A stało  się to na podstawie ogromnej mocy Boga,którą to moc i potęgę wykazał Bóg,wskrzeszając Jezusa i wywyższając Go na swoją prawicę.

 

„Wykazał On je(potęgę i siłę) gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich,ponad wszelką Zwierzchnością i władzą i Mocą i ponad wszelkim imieniem wzywanym nie tylko w tym wieku,ale i w przyszłym”Ef.1:20-21

Taką chwałą i czcią  ukoronował Bóg swego Syna Jezusa,człowieka z Nazaretu,za to czego dokonał,za Jego cierpienie i śmierć.

Widzimy natomiast Jezusa,który mało od aniołów  był pomniejszony,Chwałą i czcią ukoronowanego,za cierpienia śmierci,iż z łaski Bożej za wszystkich zaznał śmierci”Hbr.2:9

I przez Tego Człowieka będzie Bóg sadził świat.

„Dlatego,że wyznaczył dzień,w którym sprawiedliwie będzie sądzić świat przez CZŁOWIEKA,którego na to przeznaczył po UWIERZYTELNIENIU Go wobec wszystkich przez WSKRZESZENIE Go z martwych..

 

 

 

Wierzyć w zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa

W ostatnim artykule o śmierci Jezusa,starałam się przedstawić:dlaczego Jezus umarł?

Na podstawie wersetów z Biblii,wynika jasno,że Jezus,zrodzony przez Boga Syn,nie podlegał pod wyrok śmierci,należny wszystkim ludziom  jako zapłata za grzech, ani z racji swego poczęcia i narodzenia,ani też z powodu tego,że żyjąc  jako człowiek żadnego grzechu nie popełnił.Śmierć wg Rzymian 6:23 zwyczajnie Jezusowi się nie należała.

 Umarł On za nasze grzechy.

Lecz On był przebity za za nasze grzechy,zdruzgotany za nasze winy.Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas,a w Jego ranach jest nasze zdrowie.”Iz.53:5

Dlatego też,jak powiedział Piotr w dz.Ap.2::23-24,chociaż Jezus został wydany i zabity,niemożliwym było aby śmierć zatrzymywała Go w grobie.

„Tego Męża,który z woli,postanowienia i przewidzenia Bożego został wydany,przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście.Lecz Bóg  wskrzesił Go zerwawszy więzy śmierci,gdyż  niemożliwe było ,aby ona panowała nad Nim..”dz.223-24

Zapowiadał to  Bóg przez Dawida,który był prorokiem i widział przyszłość,że  Mesjasz nie pozostanie w grobie i ciało Jego nie ulegnie skażeniu. Słowa te zapisane są w Psalmie 16:8-11,a zacytowane przez Piotra w dz.Ap.2:25-28.

Aby zrozumieć,jak ważna jest wiara w  zmartwychwstanie Jezusa,należy cofnąć się do faktów zanotowanych w ewangeliach.Wszystkie ewangelie zawierają opis działalności Jezusa od czasu  namaszczenia Go na Mesjasza podczas chrztu i posłania Go przez Boga  w celu głoszenia Ewangelii o Królestwie,do Jego śmierci. Wcześniej opisane są  krótko fakty, o Jego  poczęciu,narodzeniu oraz o Janie,który przygotowuje lud Izraela na przyjście Mesjasza i pomaga  Go rozpoznać(objawić).

Podczas swojej misji,Jezus jako posłany tylko do owiec z domu Izraela,a więc do Żydów,stara się czyniąc wielkie znaki,cuda,czyny,pobudzić Żydów do wiary,że jest On Bożym  Mesjaszem, posłanym przez Swego Ojca Boga.Wszystko to, ma za zadanie potwierdzenie posłannictwa Jezusa przez Boga i przywiedzenia Żydów do wiary,że jest On tym własnie Mesjaszem,którego pojawienie się w odpowiednim czasie,zapowiadały pisma starego testamentu.

Otoczyli Go Żydzi i mówili do Niego:<<Dokąd będziesz nas trzymał w niepewności?Jesli Ty jesteś Mesjaszem,powiedz nam otwarcie!>>Rzekł do nich Jezus:<<Powiedziałem wam,a nie wierzycie.Czyny,których dokonuję w imię mojego Ojca,,świadczą o Mnie” J.10:24-25

Jeżeli nie dokonuje dzieł dzieł mojego Ojca,to Mi nie wierzcie!Jeżeli jednak dokonuję,to choćbyście mnie nie wierzyli,wierzcie moim dziełom,abyście poznali,że ojciec jest we mnie ,a ja w ojcu>>J.10:37-39

Żydzi widząc znaki,jakie czynił Jezus,wiedzieli,że nikt z ludzi nie jest w stanie ich dokonać o własnych siłach.Dlatego też,część z nich zrozumiała,że człowiek może dokonać takich potęznych cudów, jedynie,mając moc od Boga.Zrozumiał to jeden z faryzeuszów ,Nikodem,który  przyszedł do Jezusa na rozmowę w nocy, obawiając się reszty dostojników.

„Ten przyszedł do Niego nocą i powiedział Mu:<<Rabbi,wiemy,że od Boga przyszedłes jako nauczyciel.Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków,jakie Ty czynisz,gdyby Bóg nie był z nim>> J.3:2

Część Żydów uwierzyła w Jezusa,że jest On Mesjaszem,Synem Bożym,posłanym przez Boga,inni  nie uwierzyli,pomimo znaków jakie czynił.

„Chociaż jednak uczynił On przed nimi tak wielkie znaki,nie uwierzyli w Niego” J.12:37

Wszystkim tym,którzy uwierzyli,że Jezus jest Mesjaszem Synem Bożym,posłanym przez Ojca Niebieskiego,wiara ta dawała życie wieczne.

„To bowiem jest wolą Ojca mego,aby każdy,kto widzi Syna i wierzy w Niego,miał życie wieczne.A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”J.6:40

Jezus powiedział,że kto wierzy w Niego,wierzy w Tego,kto Go posłał,czyli w Boga,a kto widzi Jezusa,widzi Ojca,który Go posłał.

Ewangelie,jak już wspomniałam sa opisem życia i działalności Jezusa od Jego namaszczenia podczas chrztu w Jordanie do śmierci na krzyżu.Wszystko,co w nich jest zawarte skierowane było do Żydów i wszystko co było wymagane od nich,to uwierzyć w Jezusa z Nazaretu,jako Mesjasza posłanego przez Ojca.Nigdzie nie jest zapisane,aby wierzyć w śmierć a tym bardziej w zmartwychwstanie Jezusa,gdyż Jezus podczas swej misji,dopiero przygotowywał swoich dwunastu uczniów na swoją śmierć i zmartwychwstanie.

Nawet najbliżsi uczniowie,jak Piotr nie rozumieli jeszcze dokładnie misji Jezusa.Dlatego też trzy razy  poucza On ich o tym,że musi iść do Jerozolimy,tam będzie wydany w ręce pogan i ukrzyżowany a trzeciego dnia zmartwychwstanie.

„Odtąd zaczął Jezus wskazywać swoim uczniom na to,że musi iść do Jerozolimy i wiele cierpieć od starszych i arcykapłanów i uczonych w Piśmie;że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie.A Piotr wziął Go na bok i zaczął robić mu  wyrzuty:<<Panie,niech Cię Bóg broni!Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie”Mat.16:21-22

Widzimy więc,że tajemnica mesjańska nie była wtedy rozumiana jeszcze,nawet przez najbliższych uczniów Jezusa.

Podczas drugiej zapowiedzi swej śmierci,Jezus poucza swych uczniów co Go czeka. Oni jednak nadal nie rozumieją jeszcze dokładnie Jego słów.

„Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im:<<Syn Człowieczy bedzie wydany w ręce ludzi.Ci Go zabiją,lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie.>>Oni jednak nie rozumieli tych słów,a bali się Go pytać” Marka 9:31

Nawet po zmartwychwstaniu Jezusa,najbliżsi uczniowie nie mogli jeszcze zrozumieć,co się stało?Kobiety,które pierwsze zobaczyły pusty grób,pouczone przez aniołów,że Jezus zmartwychwstał i jest wśród żywych,poszły i opowiedziały o tym apostołom.Jednakże nawet wtedy mieli oni trudności z uwierzeniem w to,że Jezus zmartwychwstał.

„Nie ma Go tutaj:zmartwychwstał.Przypomnijcie sobie,jak wam mówił,będąc jeszcze w Galilei:Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzeszników i  ukrzyżowany,lecz trzeciego dnia zmartwychwstanie>>Wtedy przypomniały sobie Jego słowa i wróciły od grobu,oznajmiły to wszystko jedenastu i wszystkim pozostałym.”Łk.24:6-9

„Lecz słowa te wydały im się czczą gadaniną i nie dali im wiary” Łk.

Sam zmartwychwstały Chrystus poucza uczniów i wyjasnia im,co w Pismach starego testamentu było napisane o Nim,gdyż oni jeszcze nie rozumieli,co znaczyło zmartwychwstanie i nie mogli w to uwierzyć.

„Wtedy oświecił ich umysły,aby rozumieli pisma,i rzekł do nich:<<Tak jest napisane:Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie” Łk.2424:46

Widzimy więc,że wiara w zmartwychwstanie Jezusa rozpoczęła się praktycznie  od zaistnienia tego faktu,bo wcześniej nie mogła istnieć,gdyż wcześniej Jezus żył i nauczał w śród narodu żydowskiego.

Jezus prowadził swoją działalność głoszenia o Królestwie Bożym przez okres trzy i pół roku.Mogło tak być i na pewno tak się zdarzało,że niektórzy uwierzyli w Jezusa że jest Mesjaszem, nie dożyli oni jednak momentu jego śmierci i zmartwychwstania.Przykładem takiego człowieka,jest „dobry” łotr,który wierzył w Jezusa i prosił Go aby nie zapomniał o nim, gdy przyjdzie On do swego królestwa.Jezus obiecał skruszonemu łotrowi,że będzie on razem z Jezusem w raju.Wierzył w Jezusa jako Mesjasza, o czym wątpił drugi łotr, i ta wiara dawała mu zbawienie.

Zobaczmy teraz,jak zmienia się sytuacja po śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa?

Opisuje to księga dziejów apostolskich od pierwszych rozdziałów.

Jezus jeszcze za życia obiecał swoim uczniom i ich następcom,że jego śmierć,zmartwychwstanie i odejście do Ojca w niebie,jest dobre dla wszystkich,gdyż wtedy pośle  im pocieszyciela od Ojca czyli Ducha Świętego. Ten Duch,będzie wszystkich uczniów i ich  następców aż do końca świata towarzyszył w działalności głoszenia Ewangelii.Jezus będąc jeszcze z uczniami,obdarzał ich Duchem Świętym,gdy szli i głosili ewangelię,gdyż był On obdarzony Duchem Świętym,którego Bóg udzielał mu bez miary.Duch ten pozwalał uczniom dokonywać  tych samych cudów,których On dokonywał.”Albowiem Ten,którego posłał Bóg.głosi słowa Boże;gdyż Bóg udziela mu Ducha bez miary” J.3:34

Bóg jeszcze w czasach starego testamentu,zapowiedział,ze w dniach ostatnich,czyli od pierwszego przyjścia Jezusa do Jego powtórnego przyjścia,da Swego Ducha Świętego, w obfitości wylewając Go na wierzących w Jego Syna Mesjasza,Jezusa.Zapowiedział to min.w księdze proroka Joela.Jezus nauczając jeszcze wśród Żydów powiedział o tym w ostatni dzień święta Namiotów.Stwierdził,że kto wierzy w Niego,może przyjść do Niego i pić płynącą od Jezusa wodę żywą.Woda żywa woda,którą Jezus daje, właśnie Duch Święty,którego mieli otrzymać wierzący w Jezusa. Ten Duch w obfitości miał być wylany na wierzących w Niego,własnie po zmartwychwstaniu Jezusa,a to dlatego,żę Jezus dopiero po swym zmartwychwstaniu czyli uwielbieniu,posłał od Ojca obiecanego Ducha na wierzących w Niego.W czasie,przed swoją śmiercią i zmartwychwstaniem,Duch nie był jeszcze dawany w tak wielkiej mierze na ludzi.Jezus przekazywał Go  wybranym uczniom.

W ostatnim zaś,najbardziej uroczystym dniu świeta,Jezus stojąc zawołał donośnym głosem:<<Jeśli ktoś jest spragniony,a wierzy we mnie- niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo:Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza>>A powiedział to o Duchu,którego mieli otrzymać wierzący w Niego;Duch bowiem nie był jeszcze dany,ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony”J7:37-39

Widzimy więc wyraźnie,że wylanie Ducha na wierzących zależne było od uwielbienia Jezusa,czyli Jego zmartwychwstania i wstąpienia do Nieba,gdzie posadzony został po prawicy Ojca.Po swym zmartwychwstaniu,kiedy Jezus jeszcze przebywał z uczniami,już  obdarował ich Duchem posyłając ich na świat,aby kontynuowali jego dzieło.W ten sam sposób w jaki Jego posłał Ojciec,dając Mu swego Ducha podczas chrztu.

„A Jezus znowu rzekł do nich:Pokój wam!Jak Ojciec mnie posłał,tak i Ja was posyłam>Po tych słowach tchnął na nich i powiedział;<<Weźmijcie Ducha Świętego!>>J20:21-22

Jednak przepowiednia o wylaniu ducha na wielką liczbę wierzących w Jezusa,spełniła się podczas święta Pięćdziesiątnicy,po wstąpieniu  Jezusa do nieba.Mówi o tym apostoł Piotr cytując proroctwo z księgi Joela.w Dziejach Apostolskich 2:16.

W ostatnich dniach-mówi Bóg – wyleję Ducha mojego na wszelkie ciało i będą prorokowali synowie i córki wasze,młodzieńcy wasi widzenia mieć będą a starcy sny.Nawet na niewolników i na niewolnice moje wyleję w owych dniach Ducha Mego.i będą prorokowali.”DzAp.2:17-18

To zesłanie Ducha Świętego mogło się dokonać właśnie dzięki zmartwychwstaniu i  uwielbieniu Jezusa,gdyż Jezus zapowiedział,zę gdy odejdzie do Ojca,będzie prosił Ojca o Pocieszyciela ,czyli Ducha Świetego i tego Ducha pośle od Ojca dla wierzących.Wylanie tego ducha było potrzebne pierwszym wierzącym do szerzenia wiary w Jezusa jako Mesjasza.  Mocą tego Ducha  czynili oni takie same potężne znaki,cuda,które świadczyły o tym,że Jezus jest Mesjaszem Synem Bożym.

Jezus Chrystus,własnie przez  powstanie z martwych stał się pełnym mocy Synem Bożym.Stał się Synem Bożym według Ducha.

„O Synu swoim,potomku Dawida według ciała,który wedłud ducha Uświęcenia został ustanowiony Synem Bozym w mocy,przez zmartwychwstanie” Rz.1:3-4

Widzimy,przez zmartwychwstanie,Chrystus został ustanowiony pełnym mocy Synem Bozym.Zgadzają się z tym słowa Jezusa ,wypowiedziane przez Niego po zmartwychwstaniu do swoich uczniów.

Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami:<<Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi”Mat.28:18

Zmartwychwstałemu Chrystusowi,została dana wszelka władza na niebie i na ziemi,zostało Mu poddane wszystko:aniołowie i władze i moce a także władza nad każdym człowiekiem jaki kiedykolwiek żył na ziemi.

Dlatego też wiara w zmartwychwstanie  Chrystusa jest tak ważna.Stała się ona podstawą wiary dla wierzących w Jezusa.

Wiara w zmartwychwstanie jest bardzo ważna jeszcze z jednego powodu.Mianowicie,wierzyć w Jezusa zmartwychwstanie,znaczy wierzyć w Moc Boga,gdyż to Bóg wskrzesił swego Syna z martwych.Wierzyć w to,to znaczy wierzyć w potęgę i siłę Boga,który ma moc uczynić wszystko,nawet przywrócić życie zmarłemu.Mówi o tym wiele wersetów min.

„I czym przemożny ogrom Jego mocy względem nas wierzących-na podstawie działania Jego Potęgi i Siły.Wykazał On je,gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich,ponad wszelką Zwierzchnością i Władzą i Mocą” Ef.1:19-20

Jako razem z nim pogrzebani w chrzcie,w którym też razem zostaliście wskrzeszeni,przez WIARĘ w MOC BOGA,który Go wskrzesił”Kol.2:12

Dzieki wzbudzeniu Jezusa z martwych jesteśmy przez Boga  na nowo  zrodzeni przez Boga, z Bożego niezniszczalnego nasienia.Narodzeni na nowo do życia wiecznego.

„On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa NA NOWO ZRODZIŁ nas do żywej nadziei” 1 Ptr.1:3

„Teraz równiez zgodnie z tym wzorem ratuje was ona(woda) we chrzcie……dzięki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa” 1 Piotra 3:21

Wszystko co mamy jako wierzący mamy dzięki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa.Dlatego też po   zmartwychwstaniu,najważniejszym o czym zaczęli głosić uczniowie,było głoszenie o Jego zmartwychwstaniu.

Uczniowie stali się świadkami Jego zmartwychwstania..Idąc na świat,głosili o Jezusie chrystusie,przekonując,że jest On posłanym przez Boga Mesjaszem i głosząc i dowodząc,że Bóg wzbudził Go z martwych.

„Trzeba więc,aby jeden z tych,którzy towarzyszyli nam przez cały czas,kiedy Pan Jezus przebywał z nami,począwszy od chrztu janowego aż do dnia,w którym został wziety od nas do nieba,stał się razem z nami świadkiem jego zmartwychwstania.”Dz.1:21-22 

Zarówno Piotr jak i Paweł,przekonują  najpierw Żydów,że Jezus jest mesjaszem,którego Bóg wzbudził z martwych.

„Lecz Bóg wzbudził Go,zerwawszy więzy śmierci,gdyż było niemożliwe,aby  ona panowała nad Nim”Dz.2:24

„Niech to  będzie wam wiadomo,że w imie Jezusa Chrystusa Nazarejczyka,którego wy ukrzyzowaliście,a którego Bóg wskrzesił z martwych”Dz.4:10

„Apostołowie z wielką mocą świadczyli  o zmartwychwstaniu Pana jezusa,w wszyscy oni mieli wielką łaskę” Dz.4:33

„Bóg naszych ojców wskrzesił jezusa,którego straciliście,zawiesiwszy na drzewie”Dz.5:30

Przez wiare w Jezusa Chrystusa i Jego zmartwychwstanie głoszone jest  odpuszczenie grzechów dla wszystkich,którzy w to wierzą.

Bóg wywyzszył Go po zmartwychwstaniu na swoją prawicę jako Władcę,Pana i Sędziego.

„Bóg wywyższył Go na prawicę swoją jako ładcę i Zbawiciela,aby dać Izraelowi nawrócenie i odpuszczenie grzechów”dz.5:30

Bóg wskrzesił Go trzeciego dnia i pozwolił Mu ukazec się.nie całemu ludowi,ale nam wybranym uprzednio na świadków, którzysmy z Nim jedli i pili po Jego zmartwychwstaniu,On rozkazał ogłosić ludowi i dać świadectwo,że Bóg ustanowił Go sędzią żywych i umarłych i że kazdy kto w niego wierzy przez Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów”Dz.10:40-43

To samo ogłaszał Paweł,dowodząc,że Bóg wskrzesił jezusa z martwych w Dz.13:26-34.

To dzięki zmartwychwstaniu Jezusa,którego Bóg wskrzesił z martwych,wierzący w to mają nadzieję,że Bóg wskrzesi także ich.

„A jeżeli mieszka w was duch Tego,który Jezusa wskrzesił z martwych,to Ten co wskrzesił Chrystusa z martwych ,przywróci do zycia wasze śmiertelne ciała,mocą mieszkającego w was swego ducha”Rz.8:11

Apostoł Paweł w liscie pierwszym do koryntian,dowodzi,że jesli nie wierzymy w zmartwychwstanie to  świadczymy przeciwko Bogu,który wskrzesił z martwych Jezusa.

Jeśli nie wierzymy w zmartwychwstanie Chrystusa,to nasza wiara jest niczym,jest prózna i nadal pozostajemy w swoich grzechach,gdyz Chrystus  własnie  został wzbudZony z martwych dla naszego usprawiedliwienia z grzechów.

„On to został wydany za grzechy nasze i wzbudzony z martwych dla naszego usprawiedliwienia”Rz.4:25

A jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał,daremne jest nasze nauczanie,prózna  jest także wasza wiara”1 Kor.15:14

„A jezeli Chrystus nie zmartwychwstał,daremna jest wasza wiara  i aż dotąd pozostajecie w swoich grzechach” 1 Kor.15:17

Dlatego też,wzywa Bóg teraz wszędzie i wszystkich ludzi do nawrócenia i wiary  w Boga i jego Syna,gdyż wyznaczył taki czas,kiedy będzie sadził świat przez swojego Syna,przez człowieka,którego uwierzytelnił tym,że wskrzesił Go z martych.

Nie   zważając na czasy nieświadomości,wzywa Bóg teraz wszędzie i wszystkich ludzi do nawrócenia,dlatego,że wyznaczył dzień,w którym sprawiedliwie będzie sądzić świat przez Człowieka,którego na to przeznaczył,po uwierzytelnieniu Go wobec wszystkich przez wskrzeszenie Go z martwych” Dz.17:30-31

Oto czym jest wiara w zmartwychwstanie.

 

Dlaczego Jezus umarł?

Kiedy pierwsi ludzie popadli w grzech,przestępując Boży zakaz spożywania z drzewa poznania dobra i zła,sytuacja stała się dramatyczna i wydawałoby się beznadziejna.Zostali oni pozbawieni dostępu do drzewa życia,nie mogąc dalej spożywać jego owoców i tym samym pozbawieni zostali życia wiecznego.Ludzie stworzeni zostali jako istoty śmiertelne,a ich żywot zależny był od dostępu do drzewa życia.

Z każdego drzewa tego ogrodu możesz jeść,ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść,bo gdy tylko zjesz z niego, na pewno umrzesz” 1 Moj.2:16-17

I tak wygnał człowieka,a na wschód od ogrodu Eden umieścił cheruby i płomienisty miecz wirujący,aby strzegły drogi do drzewa życia” 1 Moj.3:24

Zapowiedź śmierci stała się rzeczywistością. Adam i Ewa starzeli się  i w końcu umarli.Jednak zanim to się stało zrodzili swoich potomków,którzy odziedziczyli po nich ich grzeszną naturę,bo tylko taką mogli im przekazać

Adam żył sto trzydzieści lat i zrodził syna na podobieństwo swoje,na obraz swój i nazwał go Set. 1 Moj.5:3

Sytuacja ludzi była beznadziejna,gdyż wszyscy następni zradzali  czyli przekazywali swoim potomkom życie takie samo jakie oni sami mieli,a więc obciążone skazą grzechu i śmierci.

Wszyscy od momentu zrodzenia,czyli poczęcia byli już w grzechu,nie byli zdolni w żaden sposób się od tego uwolnić.

Oto zrodzony jestem w przewinieniu i w grzechu poczęła mnie matka” Psalm 51:7

Bóg jednak w swoim wielkim miłosierdziu,mądrości i miłości do swego stworzenia, powziął plan ratunkowy,aby w przyszłości wyrwać ludzkość z tego,wydawać by się mogło tragicznego stanu.Pierwszą zapowiedź tego mamy już w momencie po popełnienia przestępstwa przez Adama i Ewę.Pan Bóg od razu oświadczył im jakie skutki poniosą oni za swoje nieposłuszeństwo,jednakże dał też promień nadzieli zapowiadając rozwiązanie problemu grzechu i śmierci w przyszłości.

Mówią o tym słowa skierowane do węża(szatana),który skusił Ewę do popełnienia grzechu a następnie również przez Ewę,Adama.Słowa te są pierwszą Ewangelią(dobrą Nowiną), w pigułce.Nosą one nadzieję na to,że Bóg w przyszłości, w swojej mądrości rozwiąże problem uwalniając ludzi od grzechu i śmierci.

I ustanowię nieprzyjaźń między tobą a kobietą,między twoim potomstwem a jej potomstwem;ono zdepcze ci głowę,a ty ukąsisz je w piętę”1 Moj:3:15

Wydawać by się mogło,czytając te słowa Boga,ze są one dziwne i praktycznie niemożliwe.Jak bowiem potomstwo kobiety,której wszyscy potomkowie poczęci zostają w grzechu i rodzą się w przewinieniu,może zmiażdżyć głowę szatanowi,sprawcy obciążenia ludzi grzechem a tym samym śmiercią.

Jednak mądrość Boża przewyższa wszystko a u Niego nie ma nic niemożliwego.

Bóg powziął wtedy tajemniczy plan,aby wyrwać ludzkość z niewoli grzechu i śmierci.

 Grzech i śmierć wszedł na świat,przez pierwszego człowieka, stworzonego bezpośrednio przez Boga.Przez Adama nazywanego w Biblii Synem Bożym.

Tak samo więc, wyzwolenie z grzechu i śmierci miało przyjść przez człowieka,zwanego w biblii Synem Bożym.

Przez jeden czyn pierwszego syna bożego,człowieka Adama, potępieni zostali wszyscy jego potomkowie,tak przez czyn  człowieka, syna bożego,zwanego ostatnim Adamem,wszyscy staną się sprawiedliwymi.

Czego dokonał pierwszy Adam wiemy,natomiast  czego dokonać miał ostatni Adam?

Przez pierwszego człowieka na świat wszedł grzech i śmierć a przez ostatniego  na świat przyszła łaska i usprawiedliwienie z grzechów.

Lecz  nie tak jak z upadkiem ma się sprawa z łaską;albowiem jeśli przez upadek jednego człowieka umarło wielu,to daleko obfitsza okazała się dla wielu łaska Boża i dar przez łaskę jednego człowieka,Jezusa Chrystusa” Rz.5:15 BW

Ostatnim Adamem jest człowiek,

Jezus z Nazaretu,którego Bóg uczynił Mesjaszem.Jezus zwany Chrystusem.

Jakub ojcem Józefa,męża Marii, z której narodził się Jezus zwany Chrystusem” Mat.1:16

Niech więc cały dom Izraela wie z niewzruszoną pewnością,że Tego Jezusa,którego wyście ukrzyżowali,uczynił Bóg i Panem i Mesjaszem(Chrystusem) Dz.ap.2:36

Jak zatem Bóg sprawił,aby drugi Adam,Jezus z Nazaretu zwany Chrystusem,mógł dokonać tak wielkiego dzieła,wyzwolenia ludzi z grzechu i śmierci.

Przez pierwszego Adama,wszyscy staliśmy się grzesznikami i tym samym skazanymi na umieranie.

Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć…”Rz.6:23

Wiemy też,ze Bóg w odpowiednim czasie nadał Izraelowi swoje prawo.Zostało ono przekazane przez aniołów Mojżeszowi i przez Mojżesza  podane Izraelowi. Prawo jednak nie mogło dać nikomu życia wiecznego,gdyż człowiek miał grzeszne ciało,które uniemożliwiało wykonanie wszystkich wymogów prawa. Po co więc Bóg nadał Izraelowi prawo? Apostoł Paweł wyjaśnia,że dane zostało ono po to,aby tym bardziej uzmysłowić człowiekowi jaki jest słaby i grzeszny.Do czasu nadania prawa,a więc do czasu zawarcia przymierza na Synaju,ludzie umierali,chociaż prawo nie było jeszcze nadane,a Biblia mówi,że jeśli nie ma prawa,które można by przekroczyć nie ma grzechu.Ludzie jednak umierali,na skutek odziedziczonej po Adamie grzesznej natury.Mówiąc  inaczej,choćby ktoś   z narodzonych na świat żył jak najbardziej pobożnym i sprawiedliwym życiem i tak musiał umrzeć,gdyż już w grzechu i przewinieniu,o czym mówi cytowany wyżej psalm 51,został poczęty i narodzony.

Bo i przed Prawem grzech był na świecie,grzechu się jednak nie poczytuje,gdy nie ma prawa.A przecież śmierć rozpanoszyła się od Adama do Mojżesza nawet nad tymi,którzy nie zgrzeszyli przestępstwem na wzór Adama.On to jest typem tego,który miał przyjść” Rz.5:13-14

Widzimy,że nawet,ci którzy bezpośredniego zakazu Bożego,tak jak Adam nie przekroczyli,umierali.Tym bardziej ci,którzy otrzymali potem za czasów Mojżesz prawo,ale nie mogli go spełnić,gdyż mieli grzeszne,słabe ciało,które im to uniemożliwiało.

Prawo zostało nadane,aby poznać jeszcze bardziej swoja grzeszność,aby bardziej zdać sobie sprawę ze swojej bezsilności  i docenić to,czego dokonał dla nas Bóg.

..Ale jedynie przez Prawo zdobyłem znajomość grzechu.Nie wiedziałbym bowiem,co to jest pożądanie,gdyby Prawo nie mówiło:Nie pożądaj” Rz.7:7

Na cóż więc Prawo?Zostało ono dodane ze względu na wykroczenia…” Gal.3:19

Natomiast Prawo weszło,niestety,po to,by przestępstwo jeszcze bardziej się wzmogło…” Rz.5:20.

Ponieważ nikt z ludzi nie był w  stanie wypełnić wymogów Prawa ze względu na słabe,grzeszne ciało,nikt nie mógł otrzymać życia wiecznego.

Dlatego też Bóg,powziął postanowienie i dokonał tego,czego nie mógł dokonać żaden człowiek,starając się wypełnić prawo i stać się przez to sprawiedliwym przed Bogiem.

Jak tego dokonał? Mówi o tym min. Rz.:8:3

Co bowiem było niemożliwe dla Prawa,ponieważ ciało czyniło je(Prawo) bezsilnym,tego dokonał Bóg.On to zesłał Syna swego w ciele podobnym do ciała grzesznego i dla usunięcia grzechu wydał w tym ciele wyrok potępiajacy grzech” Rz.8:3

Co to wszystko znaczy?Aby Jezus przyszedł na świat a więc narodził się w rodzie Dawida jako jego cielesny potomek.Dostał On ciało takie jak nasze,podlegające słabościom,cierpieniu,zmęczeniu itp.Takie samo jak nasze ciało.Jednak nie był On w dosłownym sensie synem Dawida,choć taki tytuł nieraz stosowany jest do Niego.Jezus nie miał ziemskiego Ojca,tak jak wszyscy ludzie,którzy rodzą się z ciała,czyli z nasienia męskiego swojego ojca i komórki jajkowej matki.Jezus począł się bezpośrednio z mocy Bożej,czyli Ducha Świętego.Dlatego też Jego ojcem jest Bób a On jest Synem Bożym. Dlatego też w Biblii powiedziano,że przyszedł On w ciele ludzkim(takim jak nasze) ale nigdzie nie jest powiedziane,tak jak o wszystkich ludziach,że narodził się z ciała.Jezus począł się i narodził z Ducha,a przyszedł w ciele ludzkim.Natomiast my wszyscy poczynamy sie,rodzimy z krwi.z żądzy ciała,z woli męża.”

Po tym poznajecie Ducha Bożego:każdy duch,który uznaje,że Jezus Chrystus przyszedł w ciele ludzkim,jest z Boga” 1Jana 4:2

Ponieważ Jezus nie począł się z woli męża czyli z ciała,tylko z mocy Duch Bożego nie odziedziczył On grzesznej natury po Adamie,gdyż jego Ojcem jest sam Bóg.To z Bożego Świętego,niezniszczalnego nasienia został zrodzony,poczęty Syn Boga ,Jezus.Został On powołany do życia z nasienia Bożego,a to nasienie jest niezniszczalne,gdyż Bóg jest niezniszczalny,wieczny i nieśmiertelny.takie samo więc jest Jego (Boga) nasienie i z takiego nasienia został do życia powołany Boży Syn Jezus.o tym nasieniu Bożym pisze Piotr w 1 swoim liście 1:23,że z tego samego nasienia powoływani są do życia wierzący w Jezusa.

Jesteście bowiem ponownie do życia powołani nie z ginącego nasienia(ludzkiego ojca) ale z niezniszczalnego,dzieki słowu Boga,które jest żywe i trwa” 1P.1:23

Widzimy więc,że nasienie Boże z którego powołany został do życia Jego Syn Jezus jest niezniszczalne.

Dlaczego więc Jezus umarł?Czy musiał umierać?

Aby otrzymać wyrok śmierci trzeba podlegać grzechowi.Gdyż jak już wcześniej pisaliśmy to śmierć jest zapłatą za grzech. Aby otrzymać tę zapłatę trzeba mieć grzech.

Jezus natomiast żyjąc(będąc) w ciele grzechu nie popełnił,a więc doskonale wypełnił wymogi prawa Bożego.Nie podlegał także pod wyrok śmierci,który dotyczy wszystkich,którzy poczęli się i narodzili w grzechu wg.Psalmu 51;7,gdyż nie począł sie On z ciała czyli z nasienia ziemskiego ojca.

Umarł On za nasze grzechy,wziął je na siebie i uczynił to dobrowolnie.Oddał On swoje bezgrzeszne ciało i swoje życie za nas.Uczynił to dobrowolnie z miłości do nas,wypełniając doskonałe wolę swego ojca ,Boga.

Dlatego miłuje mnie Ojciec,bo ja życie moje oddaję,aby je znów odzyskać.Nikt mi go nie zabiera,lecz ja od siebie je oddaję.Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać.Taki rozkaz otrzymałem od Ojca mojego” Jana.10:17-18

Tego wielkiego czynu dokonał dla nas Jezus i dzięki temu czynowi,Bóg tych,którzy wierzą w Jezusa Chrystusa Jego Syna,obdarza sprawiedliwością,czyli uznaje za sprawiedliwego każdego kto wierzy,że Jezus jest Mesjaszem,Synem Bożym i wyzna,że Jezus  jest  Panem.Tak wielkiego czynu dokonał Jezus,a my mamy za zadanie wierzyć w to i  przez tę wiarę mamy przypisaną sprawiedliwość Jezusa Chrystusa. Pojednani jesteśmy przez to dzieło z Bogiem.

Wiedząc teraz,że Jezus nie miał za co umierać,nie miał żadnych własnych grzechów,za które musiałby umrzeć,zgodnie ze słowami,że zapłatą za grzech jest śmierć Rz.6:23,łatwo też jest nam zrozumieć,dlaczego Bóg wskrzesił Jezusa z martwych,dlaczego śmierć nie mogła trzymać Go w swoich pętach,o czym mówi Piotr w Dz.ap.2:24

Lecz Bóg wskrzesił Go,zerwawszy więzy śmierci,gdyż niemożliwe było,aby ona panowała nad Nim,..”

Nie mogła śmierć panować nad Chrystusem i zatrzymywać Go w grobie,gdyż On grzechu nie popełnił i w ustach Jego kłamstwa nie znaleziono.

 

 

Jezus posłany przez Ojca

Apostoł Jan w swojej Ewangelii od początku do końca nawołuje  do wiary w Jezusa,czyli do uwierzenia,że Jezus jest Mesjaszem Synem Bożym.Gdy czytamy tę ewangelię,szczególną uwagę przyciąga także  słowo „posłał”..Nawet czytając ją pobieżnie,da się zauważyć,że słowo „posłał” występuje bardzo często.Zadałam sobie trochę trudu i policzyłam,ile razy słowo to jest użyte w tym tekście.Okazało się,że słowo „posłał” powtarza się prawie 40 razy.W niektórych miejscach po kilka razy,bardzo blisko siebie.

Skoro słowo to użyte jest tak wiele razy,musi być ono bardzo ważne.I rzeczywiście przy dokładniejszym czytaniu i zastanowieniu się nad tym,tak też się okazuje.

W ewangelii tej zapisane są słowa,czyny,nauki,które głosił Jezus.On sam,stara się zwrócić uwagę na to,że jest On tym,którego posłał Ojciec.Jest On wysłannikiem Ojca.

A Jezus  ucząc w świątyni zawołał tymi słowami:<<I mnie znacie i wiecie skąd jestem.Ja jednak nie przyszedłem sam od siebie;lecz prawdziwy jest Ten,który mnie POSŁAŁ,którego wy nie znacie.Ja go znam,bo od Niego Jestem i On mnie POSŁAŁ”>> Jana7:28-29

Jezus   przekonuje wszystkich do tego,że Bóg Go posłał,że jest tym własnie Mesjaszem posłanym przez Ojca.

Bóg na przestrzeni historii Izraela,posyłał do swego ludu swoich wysłanników. Pierwszym Bożym reprezentantem,którego Bóg posłał do wykonania misji wyprowadzenia Izraelitów z Egiptu,był wielki prorok Mojżesz.

Idź przeto teraz,,oto posyłam cię do faraona i wyprowadź mój lud Izraelitów z Egiptu” Wyj.3:10

Mojżesz opowiedział Aaronowi o wszystkich słowach Pana(JHWH),który go POSŁAŁ,oraz o wszystkich znakach,jakie polecił mu wykonać” Wyj.4:28

Bóg posłał Mojżesza ,czyli mówiąc inaczej wybrał go do wykonania pewnego zadania,do wykonania pewnej misji.

Podobnie Bóg powołuje,wybiera Izajasza do misji głoszenia ,inaczej mówiąc posyła do swego ludu proroka.

I usłyszałem głos Pana mówiącego:<<Kogo mam POSŁAĆ?Kto by nam poszedł?>>Odpowiedziałem:<<Oto ja,POŚLIJ mnie” Iz.6:8

Podobnie Bóg posyłał wszystkich proroków na przestrzeni dziejów do swego ludu.

Wybierał,czyli przeznaczał odpowiednich ludzi do spełniania misji,zleconej im do wykonania.Ponieważ Bóg jest Duchem,nie może On komunikować się ze światem materialnym widzialnie,posyła więc swoich przedstawicieli,aby przez nich,przekazać swoją wolę,swoje słowo,zamierzenia,ludziom.

Bóg jest wszechwiedzący,jest On także nazwany w Biblii Bogiem Widzącym.Zna On przyszłość,gdyż ją widzi.Zna myśli i czyny każdego człowieka,zanim jeszcze ktoś pomyśli,czy coś zrobi.Nie kieruje On nami,gdyż dał nam wolny wybór,ale widzi wszystko to,co dopiero się wydarzy.

Ty wiesz,kiedy siadam i wstaję.Z daleka przenikasz moje zamysły,widzisz moje działanie i mój spoczynek i wszystkie moje drogi są Ci znane.Choć jeszcze nie ma słowa na języku;Ty Panie już znasz je w całości”Psalm.139:2-3

Oczy Twoje widziały me czyny i wszystkie są spisane w Twej księdze;dni określone zostały,chociaż żaden z nich jeszcze nie nastał”Psalm.139:16

Dlatego tez,Bóg widząc co nastąpi w przyszłości,zna już wcześniej wszystkie przyszłe wydarzenia,a także wszystkich ludzi,którzy się jeszcze nie narodzili,już wcześniej, na długo przed ich narodzeniem(patrząc na to z naszego ludzkiego postrzegania czasu),wybiera,powołuje pewnych ludzi do zadań,które im potem powierza do wykonania.

Tak Bóg powiedział do Jeremiasza,którego przeznaczył na proroka,na długo przed  jego narodzeniem.Czytając słowa skierowane do Jeremiasza,gdybyśmy nie znali wcześniejszych słów zacytowanego Psalmu,moglibyśmy rozumieć,że Jeremiasz żył już kiedyś wcześniej,przed czasem zanim został powołany na proroka.

Pan skierował do mnie następujące słowo:<<Zanim ukształtowałem cię w łonie matki,znałem cię,nim przyszedłeś na świat,poświęciłem cię,prorokiem dla narodów ustanowiłem cię”Jer.14-5

Widzimy więc;Bóg znał Jeremiasza  zanim zaistniał on w łonie swej matki i jeszcze przed jego narodzeniem poświęcił go na proroka.

Tak samo mówi o sobie apostoł Paweł o swoim powołaniu go przez Boga.

Gdy jednak spodobało się Temu,który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoja”Gal.1:15

Podobnie w Ef.1:4.,który mówi,że Bóg wybrał swoich wiernych chrześcijan jeszcze przed założeniem świata,chociaż wtedy jeszcze nie istnieliśmy.

W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata,abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem”Ef.1:4

Tak samo Bóg wybrał,przeznaczył,posłał swego Syna Jezusa, do misji Zbawiciela.

„On(Jezus)był wprawdzie przewidziany przed stworzeniem świata,dopiero jednak w ostatnich czasach objawił sie ze względu na was”1 Piotra1:20

Najpierw,zgodnie z proroctwem Mojżesza,zapisanym w Księdze Powtórzonego Prawa 18:15,wzbudził Bóg proroka Jezusa.

Pan,Bóg twój,wzbudzi ci proroka spośród braci twoich,podobnego do mnie.Jego będziesz słuchał”Pwt.18:15

W Dziejach Apostolskich,3:22 potwierdza Piotr,że  tym prorokiem wzbudzonym,czyli narodzonym w odpowiednim czasie jest Jezus z Nazaretu.

Wzbudzić kogoś,to znaczy powołać go do życia,spowodować jego zaistnienie czyli poczęcie i narodzenie.

Tak też powiedział Zachariasz,napełniony Duchem Świętym o poczęciu Jezusa w łonie Marii.Kiedy Jezus jeszcze się nie narodził wypowiedział on to własnie o Jezusie,że Bóg wzbudził Izraelowi Zbawcę z potomstwa Dawida.Widzimy więc,że wzbudzenie Jezusa spośród braci,odnosiło się do poczęcia,dania życia Jezusowi przez Boga w domu Dawida czyli z jego potomstwa.

„Niech będzie uwielbiony Pan,Bóg Izraela,że nawiedził lud swój i wyzwolił go,i moc zbawcza nam WZBUDZIŁ w domu sługi swego,Dawida:jak zapowiedział to z dawien dawna przez usta swych świętych proroków” Łk.1:68-69

Widzimy;co Bóg zapowiedział przez proroków,tego dokonał wzbudzając Zbawiciela-Jezusa z potomstwa Dawida.

To,że WZBUDZIĆ znaczy powołać do istnienia,dać życie,potwierdza wiele miejsc w Biblii,przytoczmy choćby Mat.22:24

„Nauczycielu,Mojżesz powiedział:Jeśli kto umrze bezdzietnie,niech jego brat weźmie wdowę po nim i WZBUDZI potomstwo bratu swemu”Mat.22:24

Wzbudzić potomstwo bratu,znaczy przecież tylko tyle,co powołać do życia,dać początek,pozwolić zaistnieć nowemu człowiekowi.Zrodzić potomka.

To samo słowo WZBUDZIĆ odniósł Mojżesz,zapowiadając zrodzenie tego proroka Jezusa wśród braci Izraelitów z potomstwa Dawida.I tao samo „wzbudzić” odniósł Zachariasz do poczęcia Jezusa.

W ten  sposób doszliśmy do posłania Jezusa,Jego zaistnienia i narodzenia.Jezus w Jana 18:37 powiedział o sobie:

Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat,aby dać świadectwo prawdzie..”

Powiedział to w ten sam sposób ,w jaki mówimy o każdym znanym człowieku,kiedy czytamy jego biografię.Użyte tam są słowa ,że taki człowiek narodził się lub przyszedł na świat  np.tego dnia i roku.Po swoim cudownym,z Ducha Świętego poczęciu,Jezus  narodził się i od swego dzieciństwa wzrastał w mądrości i łasce.tak napisano w Łk.2:52.Bóg udzielał mu łaski i mądrości do tego, aby poznawać Pisma.W wieku dwunastu lat ,jak podaje Łukasza 2:49-50,Jezus wykazywał się niezwykłą mądrością,zadziwiając tym wszystkich.Łaska Boża,czyli opieka Ducha Świętego czuwała nad Nim.Jednakże posłanie Jezusa jako Zbawiciela-Mesjasza nastąpiło z chwila namaszczenia Go do tej misji podczas chrztu.Wtedy Jezus został Izraelowi OBJAWIONY jako Mesjasz,posłany przez Boga Ojca.Przed tym faktem nie był On Izraelowi znany.Jan,którego także posłał Bóg („Pojawił się człowiek POSŁANY przez Boga” J1:6″),stwierdził,że Bóg nakazał mu chrzcić po to własnie,żeby rozpoznał mesjasza po tym,iż udziejając  Mu chrztu ujrzy nad nim ducha  w postaci gołębicy.Jan to ujrzał i powiedział czyli dał świadectwo,że Ten jest Mesjaszem,Synem Bożym.Jan dał takie świadectwo:<<Ujrzałem ducha,który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim” J.1:32

W tym momencie Mesjasz,Zbawiciel został Izraelowi objawiony,czyli wskazany i jednocześnie namaszczony Świętym Duchem czyli namaszczony.Namaszczeni Duchem Świętym uczyniło Jezusa poświęconym, i posłanym do wypełnienia swej misji głoszenia o Królestwie,czynienia wszelkich cudów,znaków,niezbędnych  do tego,aby ci co je widzieli uwierzyli w to,że jest On Mesjaszem posłanym przez  Ojca.

To jakżesz wy o Tym,którego Ojciec POŚWIĘCIŁ i POSŁAŁ na świat,mówicie:Bluźnisz,dlatego,że powiedziałem:Jestem synem Bożym”j.10:36

Mamy tu wyjaśnienie:Ojciec poświęca Syna podczas chrztu,przez namaszczenie swoim Duchem i posyła na świat.To posłanie po chrzcie,jest tym posłaniem,z misją aby wykonać wolę Ojca,wypełnić wszystko co Bóg dał mu do spełnienia.”Powiedział im Jezus:Moim pokarmem jest wypełnić wolę Tego,który mnie POSŁAŁ i wykonać Jego dzieło”J.4:34.

 O tym,że chodzi tu o posłanie po namaszczeniu Go podczas chrztu,świadczą słowa samego Jezusa,który  po tym fakcie  kieruje się w swoje rodzinne strony i wchodzi do synagogi w Nazarecie.Po odczytaniu fragmentu z księgi Izajasza „Duch Pański spoczywa na Mnie,ponieważ Mnie Namaścił i POSŁAŁ Mnie”mówi dalej w słowach zapisanych w wersecie Łk.4:21,że słowa tego proroctwa,które odczytał,a więc namaszczenie i POSŁANIE Go spełniły siec DZIŚ.Dziś,czyli w tym czasie nastąpiło zarówno namaszczenie jak i POSŁANIE Go.Wiemy,że namaszczeni odbyło się podczas chrztu,a posłanie po namaszczeniu.

To Duch Boży,czyli sam Bóg namaścił Jezusa i posłał Go do wykonania zleconej Mu przez Boga misji.

Jeszcze jednym dowodem na to,iż posłanie Jezusa to posłanie Go po namaszczeniu Duchem,są słowa Jezusa skierowane do Ojca,„Jak Ty mnie posłałeś na świat,tak i ja ich na świat posłałem” J:17:18

Jezus po powołaniu swoich dwunastu uczniów udzielił im mocy Ducha i posłał ich na świat,czyli na ówczesne tereny,aby głosili ewangelię,czyniąc także  znaki i cuda.

II przywołał dwunastu uczniów swoich i dał im moc nad duchami nieczystymi,aby je wyganiali i aby uzdrawiali wszelką chorobę i wszelką niemoc” Mat.10:1

Tych dwunastu POSŁAŁ Jezus,rozkazując im i mówiąc;…”

Tak Jak Bóg posłał Jego,tak Jezus posyła uczniów.Widzimy,że to posłanie odbyło się tak jak Jego posłanie;mianowicie z mocą Ducha Świętego,którą Jezus otrzymał przy chrzcie a uczniowie otrzymali Moc ducha od Jezusa.

Ta sama zasada  obowiązuje w Jana 20:21.Jezus już po swym zmartwychwstaniu,a więc gdy już przez swe zmartwychwstanie stał się pełnym Mocy Synem Bożym Rz.1:4,zwraca się do  swoich uczniów tymi samymi słowami:”Jak Ojciec mnie POSŁAŁ,tak i Ja was POSYŁAM” J20:21.

Następnie czyni to samo,co uczynił Bóg,gdy posyłał Jego,mianowicie  daje im Ducha Świętego

Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im<<Weźmijcie Ducha Świętego” J. 20:22

Jak Ojciec posłał Jezusa dając Mu Ducha Świętego tak samo posłał Jezus swych uczniów dając im Ducha Świętego.

Dlatego też powiedział „jak Ojciec mnie posłał tak i ja was posyłam”

Jezus Mesjasz,namaszczony Bożym Duchem przy chrzcie posłany zostaje do niesienia ubogim dobrej nowiny,ogłaszania więźniom wolności.niewidomym przejrzenia,uwalniania uciśnionych,ogłaszania czasu łaski od Boga.Łk.4:18

 

 

 

 

 

Jezus z Nazaretu Namaszczony Mesjasz(Chrystus). część 2

W pierwszej części artykułu doszliśmy do tego w jaki sposób Jezus stał się Mesjaszem,przez kogo i kiedy został namaszczony.

Stwierdziliśmy na podstawie wersetów z Biblii,że został On namaszczony przez Boga,Jego Świętym Duchem,podczas chrztu w Jordanie.

Wróćmy jeszcze do proroctwa Izajasza,zapisanego w rozdziale 61 księgi Izajasza.Jest to jedno z bardzo wielu proroctw,które wypowiedział Bóg przez Swego Ducha Świetęgo, ustami proroka Izajasza,dotyczące czasów,kiedy Bóg namaści(uczyni Mesjaszem) swojego wybrańca.

Mówi o tym  w Izajasza 42:1.

„Oto mój Sługa,którego podtrzymuję,Wybrany mój,w którym mam upodobanie.”

Sprawiłem,że Duch Mój na Nim spoczął;On przyniesie narodom prawo”Iz.42:1

Wypełnienie tego proroctwa mamy  w ewangelii Mateusza, w opisie chrztu Jezusa.Użyte tam zostały te same słowa,mianowicie:spoczął i upodobanie.

A gdy Jezus został ochrzczony,wnet wystąpił z wody i oto otworzyły się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego,który zstąpił w postaci gołębicy i SPOCZĄŁ na nim.”Mat:3:16

I oto rozległ się głos z nieba:Ten jest Syn mój umiłowany,którego sobie UPODOBAŁEM” Mat.3:17

Potwierdził to Jezus,oznajmiając,podczas swego W wystąpienia w synagodze w Nazarecie,że słowa z Izajasza 61:1 „Duch Pański spoczywa na mnie,ponieważ mnie namaścił i posłał mnie..”spełniły się na Nim podczas chrztu.Stwierdził,że słowa tego proroctwa,spełniły się dziś.znaczy w tym czasie.W tym własnie czasie uczynił Bóg Jezusa Mesjaszem.

Podano mu księgę proroka Izajasza.Rozwinąwszy księgę,natrafił na miejsce,gdzie było napisane:Duch Pański spoczywa na mnie,ponieważ NAMAŚCIŁ i posłał mnie,….” Łk.4:17-18

Począł więc mówić do nich:DZIŚ spełniły się te słowa Pisma,któreście  słyszeli” Łk. 4:21

O tym samym mówi apostoł Piotr  w swoim wystąpieniu do pierwszych nawróconych z pogan.

Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu,którego Bóg NAMAŚCIŁ Duchem Świętym i mocą.Dlatego,że Bóg był z Nim,przeszedł On dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich,którzy byli pod władzą diabła”Dz.ap.10:38

Jezus namaszczony został(uczyniony Mesjaszem) przez Boga i otrzymał On moc Ducha Świętego,moc Boga do czynienia wielkich znaków.Dzięki tej mocy uzdrawiał On chorych,przywracał wzrok niewidomym.wyganiał demony.Mówiąc inaczej przywracał ludziom zdrowie fizyczne i psychiczne.Dzięki tej mocy,otrzymanej przez namaszczenie Duchem Bożym wskrzeszał umarłych.

Jezus,którego Bóg posłał do wypełnienia misji Zbawiciela,został obdarowany przez Boga Ojca Jego Duchem,w wielkiej mierze.Otrzymał On jako Syn Boga, obfitość Ducha swego Ojca.

Duch Święty spoczął na Jezusie i pozwalał mu czynić niezwykłe znaki i cuda.

Albowiem Ten,którego posłał Bóg,głosi Słowa Boże;gdyż Bóg udziela(Mu) Ducha BEZ MIARY” J.3:34 BW

Widzimy więc,że Bóg udzielił swemu Synowi Ducha  bez miary.Znaczy bez ograniczeń.Dzięki mocy tego Ducha,danego Mu bez miary, mógł On czynić wszystkie te cuda,które są opisane,dzięki temu Duchowi był On w doskonałej harmonii i łączności z Ojcem,widzieć Ojca w niebie.

Zaprawdę,zaprawdę powiadam wam:Syn nie mógłby niczego czynić sam od siebie,gdyby nie widział Ojca czyniącego.Albowiem to samo,co On czyni,podobnie i Syn czyni.Ojciec bowiem miłuje Syna i UKAZUJE mu to wszystko”J.5:19-20

Ja sam  z siebie nic czynić nie mogę.Tak jak SŁYSZĘ,sądzę,a sąd mój jest sprawiedliwy;nie szukam bowiem własnej woli,lecz woli Tego,który mnie posłał” J.5:30

Dzięki Duchowi Bożemu,który spoczął na Jezusie był On w doskonałej harmonii z Bogiem i mógł powiedzieć o sobie znane słowa,że On i Ojciec to jedno oraz, kto widział Syna widział Ojca.Jezus widzi co czyni Ojciec w niebie,słyszy co ojciec mówi i On czyni i mówi to co mu Ojciec ukazuje i to co Mu Ojciec każe mówić..Sam od siebie nic nie mówi,nie działa.Spełnia doskonale wolę Ojca.To co mówi  i czyni Jezus,to tak jakby to wszystko mówił i czynił Bóg.

Tak jak w starym testamencie to Bóg mówił przez Swego Ducha,ustami proroków,tak w dniach ostatecznych Bóg przemówił przez Swego Syna Jezusa.

„A w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna.”Hbr.1:2

Wiemy już,że w starym testamencie wybrańcy Boży byli namaszczani  na proroków,kapłanów,Królów.

Zobaczymy teraz na co został namaszczony Jezus z Nazaretu,do którego odnosi się nazwa Chrystus(mesjasz).W Nowym testamencie nazwa Chrystus odnosi się tylko do Jezusa.

Tak był On zwany,to był Jego znak rozpoznawczy.

Jakub ojcem Józefa,męża Marii,z której narodził się Jezus ZWANY Chrystusem”Mat.1:16

Którego chcecie,żebym wam uwolnił,Barabasza czy Jezusa,ZWANEGO Mesjaszem?” mat.27:17

Rzekł do nich Piłat:cóż mam uczynić z Jezusem,którego NAZYWAJĄ Mesjaszem?” Mat.27:22

Wróćmy teraz do pytania,na co został namaszczony Jezus?Został On namaszczony na proroka,króla i kapłana jednocześnie.

Już Mojżesz powiedział,że Bóg w przyszłości wzbudzi Izraelowi proroka. W swojej mowie apostoł Piotr mówi,że proroctwo to odnosiło się do Jezusa.

On jest tym Prorokiem wzbudzonym spośród Izraelitów.Mówi o tym w dz.Ap.3:22

„Powiedział przecież Mojżesz:Proroka,jak ja,wzbudzi wam Pan Bóg  nasz,spośród braci waszych.Słuchajcie Go we wszystkim,co wam powie”Dz.3:22

To co się stało z Jezusem nazarejczykiem,który był Prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu”Łk.24:19

A tłumy odpowiadały:<<To jest Prorok,Jezus z Nazaretu w Galilei>>”Mat.21:11

Jezus został także namaszczony na Króla Izraela.Gdyż Syn Boży znaczy także Król Izraela.

Odpowiedział mu Natanael:<<Rabbi,Ty jesteś Synem Bożym,Ty jesteś królem Izraela” J.2:49

Piłat zapytał Go:<<Czy Ty jesteś Królem Żydowskim?>>Odpowiedział mu Jezus:<<Tak,Ja Nim jestem>>”Łk.23:3

Został także namaszczony na Najwyższego Kapłana tzn. Arcykapłana,

Sedno zaś wywodów stanowi prawda:takiego mamy arcykapłana,który zasiadł po prawicy tronu Majestatu w niebiosach” Hbr.8:1

Myślę,że po tych dowodach z pisma Świętego możemy wiedzieć wystarczająco dużo na temat namaszczenia(uczynienia Mesjaszem)Jezusa z Nazaretu.

 

 

Powiedzieliśmy poprzednio wykazując z Biblii,że w czasie starożytnego Izraela namaszcza

Jezus Nazarejczyk Mesjasz,Chrystus

Każdy z wierzących wie bezsprzecznie,że Jezus z Nazaretu to Jezus Chrystus.Wymawiamy to jednym tchem i jest to dla nas tak oczywiste,że właściwie większość z nas nie zastanawia się co to znaczy.Wiemy z Biblii,że wszystko co czynimy mamy czynić w  imieniu Pana Jezusa Chrystusa.

Dziękujcie zawsze za wszystko Bogu Ojcu w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa” Ef.5:20

Mamy tez wierzyć,że Tego Jezusa Nazarejczyka uczynił Bóg Panem i Chrystusem.

„Niech więc cały dom Izraela wie z niewzruszoną pewnością,że TEGO Jezusa ,którego wyście ukrzyżowali,uczynił Bóg i Panem i MESJASZEM”dz.2:36

Zaznaczmy na początku,że słowa Mesjasz i Chrystus znaczą to samo.Mesjasz to słowo z języka hebrajskiego.Chrystus  to słowo greckie.

Zastanowimy się teraz nad tym co te słowa oznaczają?Co oznacza słowo  Mesjasz-Chrystus i czym jest?Czy jest to część imienia Jezusa z Nazaretu,czy to Jego tytuł,co tak naprawdę rozumiemy kiedy mówimy o naszym  Panu,że  jest nim Jezus Chrystus.

Gdy anioł Gabriel  przyszedł do Marii,oznajmił jej,że pocznie ona i porodzi syna i nada mu imię Jezus. To jest imię naszego Zbawiciela. Imię Jego jest Jezus.

Takie imię nadał mu sam Bóg,który posłał swego anioła do Marii i on  polecił jej że Syn,którego urodzi ma otrzymać imię Jezus.Widzimy więc,że Jezus to Jego imię.

„Oto poczniesz i porodzisz Syna,któremu nadasz imię Jezus” Łk.1:31

Tak się też stało.

„Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać dziecię,nadano Mu imię Jezus,którym je nazwał anioł,zanim się poczęło w łonie.”Łk.2:21

Wiemy już,że imieniem Jego jest Jezus.Co zatem znaczy drugi człon zawsze wymieniany przy imieniu Jezus,mianowicie co znaczy Chrystus.

„chrystus” w języku hebrajskim i greckim znaczy w tłumaczeniu na polski namaszczony(pomazany).

Aby zrozumieć co to znaczy,że ktoś jest namaszczony(pomazany) cofnijmy się do  czasów starego testamentu.Wśród ludu Bożego, Izraela byli już ludzie którzy namaszczonymi(chrystusami). Tymi namaszczonymi  byli królowie Izraela,kapłani,prorocy.

W czasach kiedy Izraelici zażądali Króla,ostatni sędzia Samuel,na polecenie samego Boga namaścił na króla izraelskiego Saula.

„W dniu jutrzejszym o tym czasie poślę do ciebie człowieka z ziemi Beniamina,jego namaścisz na wodza ludu mego izraelskiego”1 Sam.9:16

Tak samo został namaszczony na króla Dawid.

„Zaprosisz więc Jessego na ucztę ofiarną,a wtedy Ja powiem ci,co masz robić;wtedy namaścisz tego,którego ci wskażę”1Sam.16:3

„Przybyli ludzie z Judy i namaścił Dawida na króla nad domem Judy”2 Sam.2:4

W jaki sposób odbywało się to namaszczenie i czym byli  oni namaszczani?  Saul i Dawid namaszczeni zostali przez proroka Samuela,który był sędzią nad Izraelem.Namaszczenie odbywało się poprzez wylanie na głowę  kandydata świętego oleju

 namaszczenia,sporządzonego według ścisłego przepisu podanemu Mojżeszowi przez Boga.

„Samuel wziął wtedy naczyńko z olejem i wylał na jego(Saula) głowę,ucałował go i rzekł;czyż nie namaścił cię Pan(JHWH) na wodza swego ludu Izraela?” 1 Sam.10:1

Wziął więc Samuel rróg z oliwą i namaścił go(Dawida) pośrodku jego braci” 1 Sam.16:13

Olej ten był olejem świętym,dlatego też ci,którzy byli nim namaszczani  stawali się poświęceni przez Boga.Stawali się pomazańcami Pańskimi.

„I uczynisz z tego święty olej do namaszczania.”Wyj.30:25

Namaścisz też Aarona i jego synów i poświęcisz ich,aby Mi służyli jako kapłani.Do Izraelitów powiesz tak:to jest święty olej namaszczenia dla was i dla waszych pokoleń”Wyj.30:30-31

„I stanie się święty każdy ktokolwiek się ich(sprzętów w Namiocie Spotkania namaszczonych olejem) dotknie”Wyj.30:29

 

Jak ważne było sporządzenie tego świętego oleju,dokładnie według proporcji podanych przez Boga,świadczy to,że ktokolwiek sporządził by taki święty olej i wylał go na osobę niepowołaną do tego przez  Boga  musiał ponieść śmierć.Wyj.30:33Dlaczego olej ten był święty i co znaczyło takie namaszczenie nim człowieka.

Nie była to tylko formalność,zwykły gest.Namaszczenie tym olejem tak naprawdę znaczyło namaszczenie Świętym Duchem Boga.Podczas takiego namaszczenia Bóg udzielał pomazanemu tym olejem Swego Świętego Ducha.Otrzymał go  Saul i Dawid.

„A gdy tylko Saul odwrócił się i miał odejść od Samuela,Bóg zmienił jego serce na inne i w tym dniu spełniły się wszystkie owe znaki.Skoro przybyli stamtąd do Gibea spotkał się z gromadą proroków i opanował go Duch Boży Prorokował tez wśród nich” 1 Sam.10:9-10

„Wziął Samuel róg z oliwą i namaścił go pośrodku jego braci.Począwszy od tego dnia Duch Pański(JHWH) opanował Dawida.

Widzimy więc,że wylanie świętego oleju namaszczenia było tak naprawdę namaszczeniem Świętym duchem samego Boga.

Po wylaniu oleju na głowę człowieka,którego wybierał sam Bóg stawał sie on poświęcony Bogu,stawał się Pomazańcem Pańskim.Jak wielkim szacunkiem i przywilejami darzyli takiego pomazańca Pańskiego Izraelici,może świadczyć sytuacja opisana w 1 Samuela kiedy to Dawid spotkawszy w jaskini Saula,który go ścigał od dawna próbując go zabić,miał wreszcie okazję pozbyć się swego prześladowcy Saula i zabić go.Nie uczynił jednak tego,gdyż podniesienie ręki na pomazańca Pańskiego,którym był Saul,namaszczony wcześniej na Króla byłoby równoznaczne z podniesieniem ręki  na samego Boga.

„Odezwał się(Dawid) do swych ludzi:<<Niech mię broni Pan(JHWH) przed dokonaniem takiego czynu przeciw mojemu panu  i pomazańcowi Pańskiemu,bym miał podnieść rękę na niego,bo jest pomazańcem Pańskim.Tak Dawid skarcił swych ludzi i nie pozwolił im rzucić sie na Saula” 1 Sam.24:7-8

Dopiero po przeanalizowaniu tych fragmentów starego testamentu możemy zrozumieć co oznacza namaszczenie i że ten który jest namaszczony jest mesjaszem.Do tych królów,kapłanów starego testamentu odnieść możemy nazwę mesjasz.

Bóg przez proroka Izajasza zapowiedział,że w przyszłości pośle do swojego narodu swego pomazańca,którego namaści swoim Świętym duchem. Tym człowiekiem miał być oczywiście Jezus z Nazaretu.Tak się tez stało.Bóg Jezusa Nazarejczyka uczynił Mesjaszem czyli namaszczonym przez swego Ducha.

Kiedy to się stało.Kiedy Bóg uczynił Jezusa Mesjaszem(Chrystusem),czyli namaścił Go swoim duchem.Jezus począł się z Ducha Świętego,był więc już przez swoje poczęcie czyli zaistnienie,zrodzenie samoistnie z Ducha Świętego. Dlatego też narodził się jako święty Syn Boży.Łk.1:35

Jednakże Mesjaszem-namaszczonym przez Swietego Ducha,który na nim spoczął został podczas chrztu w Jordanie.Mówią o tym wszystkie ewangelie,że podczas chrztu w Jordanie otworzyło się  niebo i Święty Duch zstąpił na niego w postaci widzialnej, cielesnej jako gołębica. Duch ten spoczął na Jezusie.

„A gdy się modlił(Jezus) otworzyło się niebo  i Duch Święty zstąpił na Niego w postaci cielesnej niby gołębica,a z nieba odezwał się głos:<<Tyś jest Syn mój umiłowany,w Tobie mam upodobanie>>” łk.3:21-22

Tym Duchem swoim namaścił Bóg Jezusa podczas chrztu,uczynił Go namaszczonym czyli Mesjaszem.Potwierdza to Jezus gdy po fakcie tym po raz pierwszy wchodzi do synagogi w Nazarecie i do tego właśnie wydarzenia,do namaszczenia go przez boga Duchem Boga odnosi proroctwo Izajasza 61:1,które zapowiadało ten fakt.Jezus otworzył księgę proroka Izajasza i odczytał fragment z 61:1 czyli słowa „Duch Pański spoczywa na Mnie ponieważ mnie namaścił..”

Jezus stwierdza dalej,że <<Dzis własnie spełniło się to proroctwo i że odnosiło się do Niego.

Widzimy więc,że Jezus jest Mesjaszem(namaszczonym) przez Świętego Ducha Boga.Dlatego też nazywamy Jezusa z Nazaretu Panem i Chrystusem. Jezus Chrystus.

Myślę,że teraz po przeanalizowaniu tego wszystkiego  możemy dobrze rozumieć co to znaczy Jezus Chrystus(Mesjasz).

 

 

Co to znaczy wierzyć w Jezusa? część druga

W pierwszej części artykułu przedstawiłam na podstawie wersetów z Biblii,co to znaczy wierzyć w Jezusa? Słowo Boże jasno odpowiada na to pytanie.Mianowicie odpowiada nam,że wierzyć w Niego to znaczy wierzyć,że Jezus z Nazaretu jest Mesjaszem(Chrystusem),Synem Bożym(J:11:27), Królem Izraela(1:49),Zbawicielem Świata(J.4:42)posłanym przez Boga.

W tym miejscu należy,tak uważam zaznaczyć,że zasady wiary na przestrzeni dziejów ludu bożego wybranego przez Boga ewoluowały.W Starym testamencie Bóg wymagał od swojego ludu wiary w Niego (Boga) i wypełniania jego przykazań.Słowa zapisane w Nowym Testamencie w  czterech Ewangeliach opisują czasy kiedy Jezus  żył w śród narodu izraelskiego,nauczał Żydów,czynił znaki,cuda,aby Żydzi widząc je i słuchając słów Jezusa mogli uwierzyć w Niego.Uwierzyć,że jest On posłanym przez Boga Ojca Mesjaszem-Synem Bożym -Zbawicielem.

Jednak,trzeba powiedzieć,że wiara w to opierała się przede wszystkim na widzeniu.Taki był zamierzony przez Boga cel aby ci do których Jezus przyszedł,UZNALI Go za Mesjasza,Zbawiciela posłanego przez Boga.„To bowiem jest wolą Ojca mego,aby każdy kto WIDZI Syna i WIERZY w Niego,miał życie wieczne”Jana 6:40

Każdy znak jaki Jezus będąc wśród Żydów uczynił,każde słowo jakie wypowiedział miało świadczyć o tym,że jest On posłanym przez Ojca Mesjaszem,Jego Synem.Zbawicielem. I ta wiara w Niego dawała im życie wieczne.

Przez cały okres swej działalności od swego chrztu w Jordanie do śmierci na krzyżu Jezus chodzi i naucza  tylko wśród Żydów,gdyż przyszedł On do narodu wybranego,do własności Boga.Wybierając swoich pierwszych uczniów,dwunastu apostołów i wysyłając ich w pierwszą misję daje im polecenie  aby nie chodzili do pogan ani nawet do Samarytan, lecz szli do Żydów.

Tych dwunastu wysłał Jezus,dając im następujące wskazania:<<Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego!Idźcie raczej do owiec,które poginęły z domu Izraela” Mat.10:5-6

Wszyscy,którzy uwierzyli w Jezusa,że jest On posłanym przez Ojca Mesjaszem,Synem Bożym mieli życie wieczne.

Z chwilą śmierci i zmartwychwstania Chrystusa następuje zmiana warunków wiary.Nie tyle zmiana co poszerzenie wiary.W dalszym ciągu wymogiem jest aby wierzyć,że Jezus Nazareński jest Mesjaszem oprócz tego koniecznym warunkiem zbawienia,dostąpienia życia wiecznego jest wiara w zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Przez całe Dzieje Apostolskie,które dotyczą okresu już po zmartwychwstaniu Chrystusa,przewijają się wersety mówiące o tym,że Jezus z Nazaretu Jest Mesjaszem jak również,że Jezus został wskrzeszony przez Boga z martwych.Sednem wiary chrześcijan staje się zmartwychwstanie Chrystusa.Już podczas święta Pięćdziesiątnicy Piotr w pierwszym swoim wystąpieniu do Żydów przekonuje ich,że Jezus z Nazaretu był posłanym przez Boga Mesjaszem,którego oni zabili a którego Bóg wskrzesił z martwych.

Mężowie izraelscy,słuchajcie tego co mówię:Jezusa Nazarejczyka,Męża którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi cudami i znakami,jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was,tego Męża,który z woli,postanowienia i przewidzenia Bożego został wydany,przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście” Dz.Ap.2;22-23

Tymi słowami zwraca się Piotr do zgromadzonych Żydów przekonując ich,że Ten którego zabili oni był Tym,którego Bóg posłał,gdyż posłannictwo to potwierdził Bóg przez wielkie znaki i cuda,które czynił Bóg przez  Jezusa kiedy Ten był jeszcze wśród nich.Dalej przekonuje Piotr,że  Tego własnie Jezusa wskrzesił Bóg.Słowo „tego” kładzie nacisk aby Żydzi zrozumieli,że Tego  Jezusa Nazarejczyka  (22) Bóg wskrzesił.

„TEGO własnie Jezusa wskrzesił Bóg,a my wszyscy jesteśmy tego świadkami”Dz.2:32

Dalej  po raz trzeci mówi Piotr,że Tego własnie tego samego Jezusa nazarejczyka tego,którego ukrzyżowali uczynił Bóg Panem i Mesjaszem.Znowu, w tak krótkim przemówieniu  trzykrotnie  mówi Piotr,starając się dowieść,że TEN właśnie Jezus nazarejczyk jest Panem,Mesjaszem,tym który umarł  i został przez Boga wskrzeszony.

Po śmierci Chrystusa apostołowie i pozostali uczniowie głoszą dalej o tym,że Jezus jest Mesjaszem i świadczą o Jego zmartwychwstaniu.

Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa,a wszyscy oni mieli wielką łaskę”Dz.4:33

Ten sam dowód przeprowadza Piotr podczas swego drugiego wystąpienia,mianowicie ,że Jezus Chrystus Nazarejczyk został ukrzyżowany ale Bóg wskrzesił Go.

„To niech będzie wiadomo wam wszystkim i całemu ludowi Izraela,że w imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka-którego wy ukrzyżowaliście a którego Bóg wskrzesił z martwych..>>Dz.4:10

W imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka uzdrowił Piotr chromego od urodzenia.W imię Jezusa z Nazaretu,który jest Chrystusem(mesjaszem)a którego Bóg wskrzesił.

 

Nie mam srebra ani złota-powiedział piotr ale co mam,to ci daję; w Imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka,chodź>>Dz.3:6

W kolejnym swoim przemówieniu tym razem już do pogan oznajmia Piotr to samo,że Jezus z Nazaretu jest tym,którego Bóg namaścił swoim świętym duchem czyli namaszczonym-pomazanym co znaczy Mesjaszem(Chrystusem) i jego to Bóg wskrzesił z martwych.

„Znacie sprawę Jezusa z Nazaretu,którego Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą…”Dz.10:38

Bóg wskrzesił Go trzeciego dnia i pozwolił mu ukazać się”Dz.10:40

Paweł  udowadnia,że tym Mesjaszem(Chrystusem) jest Jezus.

Wywodząc i wykazując,że Chrystus musiał cierpieć i zmartwychwstać.Tym Chrystusem,mówił, jest Jezus,którego ja wam głoszę”Dz.17:3

„Albowiem skutecznie zwalczał Żydów publicznie wykazując z Pism,że Jezus jest Chrystusem”Dz.18:28

A Szaweł występował coraz odważniej,dowodząc,że Ten jest Mesjaszem,..>>Dz.9:22

Kiedy Sylas i i Tymoteusz przyszli z Macedonii,Paweł oddał się wyłącznie nauczaniu i udowadniał Żydom,że Jezus jest Mesjaszem”Dz18:5

Wszyscy oni głosili i nawoływali do nawrócenia się do Boga i do wiary w Pana Jezusa.Aby uwierzyli w to,że Jezus Nazarejczyk jest Mesjaszem,synem Bożym.Do wiary w to,ze Bóg wskrzesił Jezusa z martwych czyli do wiary w Jego zmartwychwstanie. Na tym polega sedno wiary chrześcijańskiej.Uznać Jezusa,że jest naszym Panem i uwierzyć w Jego zmartwychwstanie.Taka wiara daje zbawienie o czym mówi apostoł Paweł w liście do Rzymian 10:9

„Jeżeli wiec ustami swoimi wyznasz,że Jezus jest Panem i w sercu swoim uwierzysz,że Bóg Go wskrzesił z martwych-osiągniesz zbawienie” Rz.10:9

W to własnie mamy wierzyć,w to ,że Jezus jest Chrystusem Panem i został przez Boga wskrzeszony z martwych.

TTen własnie Jezus Nazarejczyk.

W liście do Koryntian Paweł mówi nawet,że jeśli nie wierzymy w zmartwychwstanie Chrystusa Pana to wiara  nasza jest daremna.

„A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał daremna jest wasza wiara i aż dotąd pozostajecie w swoich grzechach”1Kor.15:17

Wierzmy więc w Jezusa Nazarejczyka,wierzmy w to,że jest Mesjaszem Panem,wierzmy,że Bóg wskrzesił Go z martwych.Ten Jezus jest Synem Bożym.

Taka wiara jest wiarą prawdziwa,czysta i daje zbawienie.

 

 

 

biblia

Co to znaczy wierzyć w Jezusa?

wszystkie ewangelie,szczególnie ewangelia jak też dzieje apostolskie pełne są wersetów,które mówią o tym żeby wierzyć w Jezusa.Od tej wiary zależy nasze zbawienie.

„Zaprawdę,zaprawdę powiadam wam:kto we mnie wierzy ma życie wieczne” Jana.6:47

Wszystkie kościoły,zbory jak i chrześcijanie nigdzie nie zrzeszeni,twierdzą,że wierzą w Jezusa.Nawet Żydzi, o których mówi się,że odrzucili jako naród,można powiedzieć,że wierzą w Niego.

Co to zatem znaczy wierzyć w Jezusa.Czym musi być ta wiara aby była ona prawdziwa i aby ci którzy wierzą mogli być pewni,że ta wiara daje im życie wieczne.Gdy weźmiemy pod uwagę przykład Żydów,widzimy,że choć wierzą oni,że człowiek taki Jezus z Nazaretu  nauczał na ich ziemi około 2 tysiące,nie uznali Go.

Aby to zrozumieć należy zastanowić się nad tym,co to znaczy,że oni Go nie uznali? Co to znaczy uznać Jezusa?

Katolicy,prawosławni,protestanci ŚJ  wszyscy twierdzą,że wierzą w Jezusa. To łączy wszystkie te ugrupowania religijne.Różnice pojawiają się dopiero w momencie kiedy porównamy w jakiego Jezusa wierzą i kim dla nich jest Jezus.Tu zaczynają się zasadnicze rozbieżności.

To w jakiego Jezusa wierzymy jest bardzo ważne,gdyż od tego zależy czy nasza wiara jest prawdziwa,czysta.

„Jeśli bowiem przychodzi ktoś i głosi wam innego Jezusa,jakiegośmy wam nie głosili lub bierzecie innego ducha,albo inną ewangelię,nie tę która przyjęliście-znosicie to spokojnie”2 Kor.11:4

Katolicy i protestanci wierzą w Jezusa,który jest Bogiem-Synem w trójcy,równym Ojcu,odwiecznie z nim istniejącym,nie stworzonym.Świadkowie Jehowy wierzą,którego Bóg stworzył jako swoje pierwsze dzieło a potem wszystko pozostałe stworzył przez Jezusa.Jezus ten to archanioł Michał,który istniał od momentu stworzenia z Ojcem w niebie a następnie Bóg przeniósł Jego życie do łona ziemskiej matki i po wniebowstąpieniu znowu stał się istotą duchową i jest dalej archaniołem Michałem.

Niektórzy wierzący chociaż odrzucili wiarę w Jezusa jako Boga w trójcy,wierzą,podobnie jak ŚJ z ta różnicą,że nie twierdzą iż jest On archaniołem Michałem.

Wierzą,że Bóg stworzył Jezusa jako pierwsze dzieło stwórcze a następnie Jezus sam stwarzał wszystko pozostałe.Następnie,pojawił się na ziemi poprzez narodzenie z ziemskiej matki i określają to słowem,że STAŁ on się po prostu człowiekiem bliżej nie określając co stało się z Jego poprzednim życiem kiedy żył jeszcze w niebie.Nie potrafią wyjaśnić czy się wcielił tak jak twierdzą katolicy,czy umarł i dopiero się narodził,czy też zstąpił z nieba na ziemię w taki sposób jak potem wstąpił przeszedłwszy przez wszystkie niebiosa? Twierdza tylko,że stał się człowiekiem.

Widzimy więc,że praktycznie ile religii,większych czy mniejszych tyle wiary,a każda różni się od drugiej i to zasadniczo.

Czy można zatem dojść do prawdy i odpowiedzieć sobie prawidłowo na pytanie  postawione na wstępie:Co to znaczy wierzyć w Jezusa.Wszak jak mówi Pismo wiara może być

tylko jedna.

„Jeden Pan,Jedna wiara,Jeden Chrzest” Ef 4:5

Uważam,że można.Jednak aby to zrobić trzeba oprzeć się tylko i wyłącznie na słowie Bożym nie zbaczając ani od niego ani na prawo ani na lewo,niczego nie dodając.Gdyż jeśli ktoś głosi innego Jezusa,inną Ewangelię do niego odnoszą się słowa z Gal.1:8 „Ale gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej,którą wam głosiliśmy-niech będzie przeklęty” oraz „Każdy kto wybiega zbytnio naprzód a nie trwa w nauce Chrystusa ten nie ma Boga” 1 Jana 9.

Szczególnie dużo napisano na ten temat w ewangelii wg Jana.Można powiedzieć,że Jan całą swoją ewangelię napisał po to abyśmy uwierzyli w Jezusa i abyśmy dobrze rozumieli co to znaczy?Przeanalizujmy zatem ewangelię Jana aby zobaczyć co mówi ona na ten temat.

Pierwszy werset,który mówi kogo wyczekiwali Żydzi?

„Takie jest świadectwo Jana.Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem:<kto ty jesteś?>on wyznał a nie zaprzeczył,oswiadczając:<Ja nie jestem Mesjaszem>>Jana 1:19-20

Widzimy,Żydzi czekając na pojawienie się Mesjasza(Chrystusa) wysyłają poselstwo z Jerozolimy i pytają Jana czy nie jest on przypadkiem tym oczekiwanym i zapowiadanym przez proroków starego testamentu Mesjaszem?Pytają o Mesjasza(Chrystusa).Jan odpowiada,że nie jest Mesjaszem.

Następny werset 1:25-26 wyjaśnia,że chociaż Jan chrzci ,nie jest on Mesjaszem oraz informuje,że pośród Żydów jest już ten,który jest Mesjaszem ale oni oni jeszcze Go nie znają.

„I zadawali mu pytania:<Czemu zatem chrzcisz skoro nie jesteś ani Mesjaszem ani eliaszem ani prorokiem?>Jan im tak odpowiedział:<<Ja chrzczę wodą,Pośród was stoi Ten,którego wy nie znacie,który po mnie idzie,a któremu ja nie jestem godzien odwiązac rzemyka u Jego sandała>>”

W wersetach 32-34 Jan oświadcza,że Bóg zapowiedział mu,że Mesjaszem będzie ten,nad którym podczas chrztu ujrzy Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim.Jeśli zobaczy to,ten właśnie będzie tym wyczekiwanym Mesjaszem.

„Ja Go przedtem nie znałem,ale Ten(Bóg),który mnie posłał,abym chrzcił wodą,powiedział do mnie:Ten nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad  Nim jest tym,który Chrzci Duchem Świetym”(33)

werset 31 mówi,że po to właśnie przyszedł Jan chrzcić wodą aby Mesjasza objawić (wskazać) Izraelowi,własnie przez to,że zobaczy nad Nim Ducha w postaci gołębicy,który to Duch spocznie na Mesjaszu.

„Ja Go przedtem nie znałem,ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu,aby On się objawił Izraelowi”(31)

Jan to własnie ujrzał i dał świadectwo,że ten Mesjasz jest Synem Bożym.„Ja to (Ducha) ujrzałem i daję świadectwo,że On jest Synem Bożym”(34)

Mamy więc pierwszy wniosek:Mesjasz(Chrystus) jest Synem Bozym.

 

 

Kolejnym wersetem,który mówi o tym kogo szukali,na kogo wyczekiwali Żydzi jest J.1:41 w którym Jan,Andrzej i Szymon oznajmili,że znaleźli Mesjasza.

„Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego:<<Znaleźliśmy Mesjasza – to znaczy:Chrystusa” Jana 1:41

Następnie Filip  rozmawiał z Natanaelem zastanawiając się czy Jezus z Nazaretu syn Józefa może być tym Mesjaszem,jednak  po rozmowie Jezusa z Natanaelem,podczas której Jezus  wykazuje się niezwykłą wiedzą na jego temat,Natanael oświadcza,że Jezus jest Synem Bożym,Królem Izraela.

„Odpowiedział mu Natanael:<<Rabbi,Ty jesteś Synem Bożym.Ty jesteś Królem Izraela>>” J.1:49

Mamy więc drugi wniosek:Mesjasz jest Synem Bożym co znaczy także Królem Izraela.

Wierzyć w Jezusa znaczy wierzyć,że jest On Mesjaszem,Synem Bożym,Królem Izraela.

W Jana 3:28,Jan po raz kolejny oświadcza,że nie jest on Mesjaszem lecz,że został przed Nim posłany.

„Wy jesteście mi świadkami,że powiedziałem:ja nie jestem Mesjaszem ale zostałem przed nim posłany”J.3:28

Podczas rozmowy Jezusa z Samarytanką,podczas której Jezus wyjaśnia jej wiele prawd duchowych o Bogu,a także wykazuje się wiedzą o jej życiu,zdziwiona kobieta stwierdza,że jest On zapewne prorokiem i pyta Jezusa dalej o różne prawdy dotyczące oddawania czci Bogu, dotyczące zbawienia.Choć była ona Samarytanką wiedziała jednak o tym i spodziewała się przyjścia Mesjasza. ”Wiem,że Przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem” (4:25)Jezus informuje ją,że On jest tym własnie Mesjaszem,na którego oczekiwano.Gdy się o tym dowiedziała poszła natychmiast do miasteczka i rozgłaszała,że spotkała i rozmawiała z człowiekiem,który jest Mesjaszem.Dzięki jej świadectwu wielu Samarytan zaczęło wierzyć w Niego.Mamy tu proste wyjaśnienie co to znaczy wierzyć w Jezusa.Ona pobiegła do miasta oznajmić ludziom,że jest On Mesjaszem,który miał przyjść,a wielu ludzi usłyszawszy to od niej uwierzyło w Niego.(J.4:39)Uwierzyło w to,że jest On Mesjaszem,bo o tym własnie ta kobieta im opowiedziała.Następnie Samarytanie przyszli do Jezusa i  jeszcze więcej z nich uwierzyło w Niego już nie dzięki świadectwu tej kobiety,lecz dzięki słowu samego Jezusa.W co oni uwierzyli? W to,że Jezus jest zapowiadanym Mesjaszem,który miał się w odpowiednim czasie pojawić,przyjść.Uwierzyli oni słowom Jezusa,że jest On tym Mesjaszem,Zbawicielem świata.Wiedzieli o tym,że ma przyjść,pojawić się Mesjasz-zbawiciel i uwierzyli,że jest nim Jezus z Nazaretu.”Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu,na własne bowiem uszy usłyszeliśmy i jesteśmy przekonani,że jest On prawdziwie Zbawicielem Świata”4:42.

Mamy więc kolejny dowód: Wierzyć w Jezusa znaczy wierzyć,że jest On Mesjaszem,Synem Bożym,Królem Izraela,Zbawicielem.

Kolejne dowody na to czego dochodzili Żydzi obserwując Jezusa,słuchając Jego nauk i widząc niezwykłe znaki jakie czynił  znajdziemy w Jana 7:26; 7:31; 7:41; 42;We wszystkich tych miejscach napisano jak Żydzi,prości ludzie,także uczeni w piśmie,faryzeusze dociekali,zastanawiali się nad tym,czy ten którego widzą, Jezus z Nazaretu w Galilei może być Mesjaszem.Czy mają w to wierzyć czy nie? Po tych wszystkich rozważaniach czy może On być Mesjaszem.Wielu prostych ludzi uwierzyło w Niego 7:31 bo stwierdzili,że gdyby nawet kto inny miał okazać się Mesjaszem nie uczyniłby on więcej znaków i cudów niż On(Jezus) uczynił.Uwierzyli w Niego,czyli uwierzyli w to,że jest On Mesjaszem.

Zwierzchnicy natomiast i faryzeusze,chociaż widzieli to wszystko nie uwierzyli w Niego. Nie uwierzyli że jest On Mesjaszem,ponieważ stwierdzili,że Mesjasz nie może pochodzić z Galilei.

Wszystkie powyższe wersety dowodzą jasno,że jedni uwierzyli w Jezusa,że jest On Mesjaszem, inni nie uwierzyli w Niego,czyli nie uwierzyli,że jest On Mesjaszem.

Powrócimy teraz do tego co powiedzieliśmy na samym początku,mianowicie do tego co to znaczy,że Żydzi głównie zwierzchnicy i faryzeusze nie uznali  Jezusa.Co to konkretnie znaczy uznać Jezusa. O tym,że Jezus nie został uznany mówi fragment dziejów apostolskich 13:27.

„Bo mieszkańcy Jerozolimy i ich zwierzchnicy nie uznali Go i potępiając Go wypełnili głosy proroków odczytywane co szabat” Dz.Ap.13:27

Odpowiedź na to pytanie  daje werset  J.9:22.Nie pozostawia on żadnych wątpliwości co to znaczy uznać Jezusa.

„Tak powiedzieli jego rodzice,gdyż bali się Żydów,Żydzi bowiem już postanowili,że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza,zostanie wyłączony z synagogi”

Mamy więc kolejny prosty dowód z Pisma,że uznać Jezusa,znaczy uznać,przyjąć,uwierzyć że jest On Mesjaszem.

Kolejny werset,który dowodzi,że tego właśnie dociekali Żydzi i że o to właśnie chodziło Jezusowi aby uwierzyli w Niego jako Mesjasza, to 10:24-25.

„Otoczyli Go Żydzi i mówili do Niego:<<Dokąd będziesz nas trzymał w niepewności?Jeśli Ty jesteś MESJASZEM,powiedz nam otwarcie!>>Rzekł do nich Jezus:<<Powiedziałem wam a NIE WIERZYCIE.czyny,których dokonuje w imie mojego Ojca,świadczą o mnie.

Pytają Jezusa Żydzi o to czy jest On Mesjaszem? Jezus mówi,że powiedział im już,że jest Mesjaszem ale oni nie uwierzyli w niego,nie uwierzyli,że jest Mesjaszem.

Kolejne bardzo ważne wersety na ten temat znajdują się w 11 rozdziale ewangelii Jana.Jezus podczas rozmowy z Martą siostrą Łazarza,wyjaśnia jej,że On jest zmartwychwstaniem i życiem,że każdy kto wierzy w Niego choćby umarł będzie żył a każdy kto żyje i wierzy w Niego nie umrze na wieki.Jezus podaje tutaj kilka prawd o sobie a następnie pyta Martę,czy ona w to wszystko co powiedział wierzy.I teraz najciekawsza,najbardziej znacząca jest jej odpowiedź.Nie odpowiada ona mianowicie na to  wszystko  pojedyńczo ale można by rzecz,ogółem, jednym stwierdzeniem podsumowuje swoją odpowiedź na pytanie Jezusa,czy w to wszystko wierzy.Nie mówi,że wierzy w to,że jest On zmartwychwstaniem,że jest On życiem i tak dalej.Ona odpowiada po prostu iż wierzy,że jest On Mesjaszem,Synem Bożym,który miał się pojawić.Tym samym udowadnia,że w tym iż jest On  Mesjaszem,Synem Bożym zawierają się te prawdy o których Jezus przed chwilą do niej powiedział.Wystarczy,że mocno wierzy iż jest On Mesjaszem,Synem Bożym. Dobrze odpowiedziała,gdyż Jezus  o nic więcej jej nie pyta,nie prostuje jej odpowiedzi.To kolejny dowód na to,że wierzyć w Jezusa znaczy wierzyć,że jest On mesjaszem,synem Bożym.

„Rzekł do niej Jezus:<<brat twój zmartwychwstanie>>Rzekła Marta do Niego:<<wiem,że zmartwychwstanie w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym>>Rzekł do niej Jezus:<<Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem,kto we mnie wierzy,choćby i umarł,żyć będzie.Każdy kto żyje i wierzy we mnie,nie umrze na wieki.wierzysz w to?>>Odpowiedziała Mu:<<Tak.Panie!Ja mocno wierzę,żeś Ty jest Mesjasz,Syn Boży,który miał przyjść na świat>>.J.11:23-27

Widzimy jak bardzo Jan, pisząc swoją ewangelię natrudził się abyśmy uwierzyli w Jezusa  i abyśmy dobrze zrozumieli co to znaczy w Niego wierzyć?

Podsumowując  tę ewangelię jeszcze raz pisze on o co mu chodziło i jaki był cel spisania tego.Stwierdza on na koniec,że wszystkie znaki,które Jezus czynił zapisane są po abyśmy uwierzyli w to właśnie,że Jezus jest MESJASZEM,SYNEM BOŻYM i abyśmy wierząc w to mieli życie wieczne.

„I wiele innych znaków,których nie zapisano w tej książce uczynił Jezus wobec uczniów.Te zaś zapisano,abyście wierzyli,że Jezus jest Mesjasze,Synem Bożym i abyście wierząc mieli życie w imię Jego.” Jana 20:30-31.

JEZUS= MESJASZ= S BOŻY=KRÓL IZRAELA=ZBAWICIEL